На мазмуни нақш май бандам на лафз аз парда май ҷӯшам

نه مضمون نقش می‌بندم نه لفظ از پرده می‌جوشم

Забонами гарм ҳарф кист кин миқдори хомӯшам

زبانم گرم حرف کیست کاین مقدار خاموشم

Ба чандини шуъла равшан нест аз ман партави даврӣ

به چندین شعله روشن نیست از من پرتو دوری

Чироғони хаёлами кисвати фонӯс май пӯшам

چراغان خیالم کسوت فانوس می‌پوشم

Чаҳ хоҳам кард агар ойӣна гардад барқи дидораш

چه خواهم کرد اگر آیینه گردد برق دیدارش

Таҳайюри мужда Эй дорад ки ман нашунида мадҳушам

تحیر مژده‌ای دارد که من نشنیده مدهوشم

Чу субҳами зини чамани як гул ба ком дил наме хандад

چو صبحم زین چمن یک گل به کام دل نمی‌خندد

Надонам ӣнқадари баҳр чаҳ вокрднди оғӯшам

ندانم اینقدر بهر چه واکردند آغوشم

Навоҳои бисоти даҳри назри ношниднҳо

نواهای بساط دهر نذر ناشنیدنها

Ба шӯри изтироби дил ки симобии сети дргўшм

به شور اضطراب دل‌ که سیمابی‌ست درگوشم

Дил аз ман шухии арзи ман ва мо бар наме дорад

دل از من شوخی عرض من و ما بر نمی‌دارد

Дарин ойӣна бояд буд чун тимсоли хомӯшам

درین آیینه باید بود چون تمثال خاموشم

Хиром тир месозад камонро ҳалқаи шеван

خرام تیر می‌سازد کمان را حلقهٔ شیون

Ба ҳангоми видоъат нола меҷӯшад зи оғӯшам

به هنگام وداعت ناله می‌جوشد ز آغوشم

Ҳарифи дарди дили ҷуз бо заъифӣ бар наме ое

حریف درد دل جز با ضعیفی بر نمی‌آیی

Чу чанги охири хмидни басти бори нола бар дӯшам

چو چنگ آخر خمیدن بست بار ناله بر دوشم

Тапиданҳои нокомӣаст мизроби хурӯши ман

تپیدنهای ناکامیست مضراب خروش من

Ба ҷоми орзӯ хӯн мехӯрам чндонкаҳ май ҷӯшам

به جام آرزو خون می‌خورم چندانکه می‌جوشم

Фузуд азгрдши рангами ғурури мастии нозат

فزود ازگردش رنگم غرور مستی نازت

Нигоҳат мезанад соғар ба қадар рафтани ҳушам

نگاهت می‌زند ساغر به قدر رفتن هوشم

Ба қосид гар нагӯям дарди дили ночори маъзӯрам

به قاصد گر نگویم درد دل ناچار معذورم

Замонӣ ёд туаст Андами фаромӯшами фаромӯшам

زمانی یاد توست آندم فراموشم فراموشم

Чаҳ ҳасратҳо ки дар хокистарам хӯн мехӯрд бедил

چه حسرت‌ها که در خاکسترم خون می‌خورد بیدل

Сапанди шавқам ва аз нола холӣ гашта оғӯшам

سپند شوقم و از ناله خالی‌گشته آغوشم