Чамани тарози шикваи ҷаҳони найрангам

چمن طراز شکوه جهان نیرنگم

Мусалламаст чу товуси сиккаи рангам

مسلّم است چو طاووس سکهٔ رنگم

зи Нитсаатон таъаллуқ ба сад ҳазор гиреҳ

ز نیستان تعلق به صد هزار گره

Не нараст ки гардад ҳарифи оҳангам

نیی نرست ‌که ‌گردد حریف آهنگم

Дил ситам зада бо тангноӣ ҷисм насохт

دل ستم‌زده با تنگنای جسم نساخت

Фишори рехти буруни обгина аз сангам

فشار ریخت برون آبگینه از سنگم

Баҳор даҳр надорад зи хандаи авҳом

بهار دهر ندارد ز خندهٔ اوهام

Захирае ки кунад миҳмонии бангам

ذخیره‌ای که کند میهمانی بنگم

Чаҳ нағмаи вокшм аз дил ки лаъли хомӯшат

چه نغمه واکشم از دل ‌که لعل خاموشت

Бришм аз раги ёқӯти баст бар сангам

بریشم از رگ یاقوت بست بر سنگم

Ба ёди чашм ту умрӣаст май рӯм аз хеш

به یاد چشم تو عمریست می‌روم از خویش

Ба майли серумаи шикастанди гирди фарсангам

به میل سرمه شکستند گرد فرسنگم

Мабод ваҳшати нози ту ранги чини резад

مباد وحشت ناز تو رنگ چین ریزد

Ба домани ту наҳуфтааст сӯрати чангам

به دامن تو نهفته است صورت چنگم

Ба ҷуз ғубор надонам чаҳ боядам санҷид

به‌جز غبار ندانم چه بایدم سنجید

Тарозуии нафасам , бод май баради сангам

ترازوی نفسم‌، باد می‌برد سنگم

Ба ҳеҷ сӯратам аз инфеъол растан нест

به هیچ صورتم از انفعال رستن نیست

Арақи сиришттарӣ чун табиати нангам

عرق سرشت تری چون طبیعت ننگم

Чанор то ба куҷои айби муфлисии пӯшад

چنار تا به‌ کجا عیب مفلسی پوشد

Ҳазор дастаму беруни остини тангам

هزار دستم و بیرون آستین تنگم

Шикастаи болам ва дар ҳеҷ ҷо қарорам нест

شکسته بالم و در هیچ جا قرارم نیست

Ба ин чаман бирасонед номаи рангам

به این چمن برسانید نامهٔ رنگم

Чу сояи оинаи тираи рӯзи худ бедил

چو سایه آینهٔ تیره‌روز خود بیدل

Ба сайқалии нрсондм магар хӯрд зангам

به صیقلی نرساندم مگر خورد زنگم