зи баси сарфи адаби паймое аҷзаст аҳволам

ز بس صرف ادب پیمایی عجز است احوالم

Ба ранги хомаи лағзишҳои мижгон карда помолам

به رنگ خامه لغزشهای مژگان ‌کرده پامالم

Кафи хокам , ғубораст обрӯии дастгоҳи ман

کف خاکم‌، غبار است آبروی دستگاه من

Ба тӯфон май рӯм то гул кунад осори иқболам

به توفان می‌روم تا گل ‌کند آثار اقبالم

Назарҳо муҳаррам нашав ва намой ман наме бошад

نظرها محرم نشو و نمای من نمی‌باشد

Ниҳол нолаам он сӯии арзи ранг май болам

نهال ناله‌ام آن سوی عرض رنگ می‌بالم

Ҳамон беҳтар ки пеш аз хоки гаштан бенишон бошам

همان بهتر که پیش از خاک‌گشتن بی‌نشان باشم

Димоғи шӯҳрат анқо надорад резиши болам

دماغ شهرت عنقا ندارد ریزش بالم

Ба рангии об май гирдами зи шарми хўднмоииҳо

به رنگی آب می‌گردم ز شرم خودنماییها

Ки сайлобӣ кунад дар хонаи ойӣнаи тимсолам

که سیلابی‌ کند در خانهٔ آیینه تمثالم

Чу гул то збни чамани даврӣ ба ком соғарам хандад

چو گل تا زبن چمن دوری به ‌کام ساغرم خندد

Ба зери хок бояд рангҳо гирданд як солим

به زیر خاک باید رنگها گرداند یک سالم

Дилии кӯ то ба дард ояд зи аҷзи муддаои ман

دلی ‌کو تا به ‌درد آید ز عجز مدعای من

Нафаси шӯр қиёмат мекунад иншо ва ман лолам

نفس شور قیامت می‌کند انشا و من لالم

зи авзоъам чаҳ май пурсӣ зи атворам чаҳ май хоҳӣ

ز اوضاعم چه می‌پرسی ز اطوارم چه می‌خواهی

Ба ҳасрат май тапам ҷон мекунам инаст аъмолам

به حسرت می‌تپم جان می‌کنم این است اعمالم

зи таъсири фусунҳои муҳаббат нестам ғофил

ز تأثیر فسونهای محبت نیستم غافل

Ба гӯшам мерасад ои возҳои чндонкаҳ май нолам

به‌ گوشم می‌رسد آ‌وازها چندانکه می‌نالم

Шарор коғазам умрӣаст бол ифшоанд ва анқо шуд

شرار کاغذم عمریست بال افشاند و عنقا شد

Таманно ҳамчунон парвоз май безад ба ғарболам

تمنا همچنان پرواز می‌بیزد به غربالم

зи созам чун нафаси ғайр аз тапиши сӯрат наме бандад

ز سازم چون نفس غیر از تپش صورت نمی‌بندد

Чаҳ имкон дорад осўдн дил афтод сети дунболам

چه امکان دارد آسودن دل افتاد‌ست دنبالم

Надомати тавъам огоҳӣам гул мекунад бедил

ندامت توأم آگاهی‌ام گل می‌کند بیدل

Чу мижгони даст бар ҳам судаам то чашм май молам

چو مژگان دست بر هم سوده‌ام تا چشم می‌مالم