Сӯрати ваҳм ба ҳастӣ муттаҳам дорем мо

صورتِ وهمِ به هستی متهم، داریم ما

Чун ҳубоби ойӣна бар тоқ адам дорем мо

چون حباب آیینه بر طاق عدم داریم ما

Маҳмили мочўни ҷараси дӯши тапишҳои дил аст

محمل ما چون جرس، دوش تپش‌های دل است

Шавқи пиндоради дарин водӣ қадам дорем мо

شوق پندارد در این وادی قدم داریم ما

Он қадри фурсати камӣни қатъи улфатҳо на ем

آن‌قدَر فرصت‌کمین قطع الفت‌ها نه‌ایم

Умр субҳем аз нафаси теғи ду дам дорем мо

عمر صبحیم، از نفس تیغِ دو دم داریم ما

наме тавон аз пикрмои як ҷаҳони миҳроби рехт

می‌توان از پیکر ما یک جهان محراب ریخت

Ҳмчўобрўи ҳрсри мӯи вақф хам дорем мо

همچو ابرو هر سر مو وقف خم داریم ما

Дил матоъӣ нест каз дасташи тавон андохтан

دل متاعی نیست کز دستش توان انداختن

Грҳмаҳи хӯни нақши бандад муғтанам дорем мо

گر همه خون نقش بندد، مغتنم داریم ما

Шӯхи чашмии ранҷи астсқоء арбоб ҳаёст

شوخ‌چشمی رنج استسقاءِ ارباب حیاست

Ҳарқадр назора меболад варам дорем мо

هرقدر نظّاره می‌بالد، ورم داریم ما

Гар ба худ создксии сайри всФри дркорнист

گر به خود سازد کسی، سیر و سفر در کار نیست

Инки ҳрсў мер ваем аз хеш Ром дорем мо

این‌که هرسو می‌ر‌ویم، از خویش رَم داریم ما

Рангҳо дорад баҳори олами бирнги ишқ

رنگ‌ها دارد بهارِ عالمِ بی‌رنگِ عشق

Ҳасан агар хўои ҳади дуе ойӣна ҳам дорем мо

حسن اگر خوا‌هد دویی، آیینه هم داریم ما

Ҳайрати мо ҳасанро афсуни машқи ҷилва ҳост

حیرت ما حسن را افسون مشق جلوه‌هاست

Ҳмчўоиинаҳи баёзии хуш қалам дорем мо

همچو آیینه بیاضی خوش‌قلم داریم ما

Гар набошад ашк , хиҷлати ҳам талофӣ ме кунад

گر نباشد اشک‌، خجلت هم تلافی می‌کند

Баҳри узри чашми трики ҷабҳа нам дорем мо

بهر عذر چشم تر، یک جبهه نم داریم ما

Дидаи ҳайрони суроғ ҳарчӣ хоҳӣ ме диҳад

دیدهٔ حیران، سراغ هرچه خواهی می‌دهد

Халқӣ аз худ рафтау нақш қадам дорем мо

خلقی از خود رفته و نقش قدم داریم ما

Чанд бояд буд заҳматпарвар нози умед

چند باید بود زحمت‌پرور ناز امید؟

Бедил аз сомони навмидӣ чаҳ кам дорем мо

بیدل! از سامان نومیدی چه کم داریم ما؟