Чунин зи шарм ки гардид сарнигӯни ҷомам

چنین ز شرم‌ که‌ گردید سرنگون جامم

Ки аз нигин чу нам аз ҷабҳа мечакад номам

که از نگین چو نم از جبهه می‌چکد نامم

Сиришки парда дар ҳасрат табассум кист

سرشک پرده‌ در حسرت تبسم‌ کیست

Бурун чу пистаи фитодаи сети мағзи бодомам

برون چو پسته فتاده‌ست مغز بادامم

Ба хомшӣ чаҳ ситам дошт лаъли ширинаш

به خامشی چه ستم داشت لعل شیرینش

Ки талх кард чу гӯши интизори дашномам

که تلخ کرد چو گوش انتظار دشنامم

Ғубори гаштаму хиҷлати нафас шумор бақост

غبار گشتم و خجلت نفس شمار بقاست

Чаҳ гул кунам ки зи гардан адо шавад вомам

چه‌گل کنم‌ که ز گردن ادا شود وامم

Дамии зи хеши броим ки чун ғубори саҳар

دمی ز خویش برآیم‌ که چون غبار سحر

Шикаст ранг кунад нардбонии бомам

شکست رنگ کند نردبانی بامم

Чу шамъи субҳи баҳорам чаҳ кор ме ояд

چو شمع صبح بهارم چه‌ کار می‌آید

Басаст сояи гул бар сари афканди шомам

بسست سایهٔ‌گل بر سر افکند شامم

Ҳаёи зи анҷуму афлоки пар арақ паймост

حیا ز انجم و افلاک پر عرق پیماست

Абаси қадаҳи каши глҷомҳои ҳаммомам

عبث قدح کش گلجامهای حمامم

Шарори коғазу осӯдагӣ чаҳ имкон аст

شرار کاغذ و آسودگی چه امکان است

Ғубори сайд ба ғарбол медиҳад домам

غبار صید به غربال می‌دهد دامم

Ҳазор нома гушӯдам зи нола лек чаҳ суд

هزار نامه گشودم ز ناله لیک چه سود

Касе ндидкаҳи ман қосид чаҳ пайғомам

کسی ندیدکه من قاصد چه پیغامم

Ба ранги шамъи гулам бар сараст ва май дар ҷом

به رنگ شمع گلم بر سر است و می در جام

Агар хаёл насузад ба доғи анҷомам

اگر خیال نسوزد به داغ انجامم

Талоши каъбаи таҳқиқи тарки иқболи сет

تلاش کعبهٔ تحقیق ترک اقبال‌ست

Ба тор сбҳаҳ набофӣ радои эҳромам

به تار سبحه نبافی ردای احرامم

зи хоки роҳи таҳайюри куҷои рӯми бедил

ز خاک راه تحیر کجا روم بیدل

Ки поймоли фано чун нафас ба ҳргомм

که پایمال فنا چون نفس به هرگامم