Даврии базмат дар ғаму шодӣ гар кунад ин май қисмати ҷомам

دوری بزمت در غم‌ و شادی، ‌گر کند این می قسمت جامم

Субҳ нахандад бар рухи рӯзам , шамъ нигаред бар сари шомам

صبح نخندد بر رخ روزم‌، شمع نگرید بر سر شامم

Сӯрату маънии ҳеҷ набӯдан , чанд занад пурваболи намӯдан

صورت و معنی هیچ نبودن‌، چند زند پروبال نمودن

Ҳамчуи арақ ба ҷабини таҳайюр , нақш нигин шуд доғи зи номам

همچو عرق به جبین تحیر، نقش نگین شد داغ ز نامم

Ғунчаи ҳам охроз май рангаш , шиша тоқат хӯрд ба сангаш

غنچه هم آخر از می رنگش‌، شیشهٔ طاقت خورد به سنگش

Дили з чаҳ шӯр ҷунун бифурӯшад , буии хаёл ту дошт машомам

دل ز چه شور جنون بفروشد، بوی خیال تو داشت مشامم

Номаи ман ки пеш ту хонд , қиссаи ман ки ба арзи расонад

نامهٔ من که پیش تو خواند؟ قصهٔ من که به عرض رساند؟

Гар ҷигарам ба сад оҳ тапидан , то ба лабам нарасед паёмам

گر جگرم به صد آه تپیدن‌، تا به لبم نرسید پیامم

Дар назарам на раҳеаст на манзил , май гузарам ба тараддуди ботил

در نظرم نه رهیست نه منزل‌، می‌گذرم به تردد باطل

Шамъи сифати зи табиати ғофил , сар ба ҳаво таҳ пост хиромам

شمع صفت ز طبیعت غافل‌، سر به هوا ته پاست خرامم

Пастии толеъи хуфта ба зиллати гашти ҳисорами зи офати шӯҳрат

پستی طالع خفته به ذلت، گشت حصارم ز آفت شهرت

Пунбаи зи гӯш тамиз нагирадгар ҳама уфтад ташти зи бомам

پنبه ز گوش تمیز نگیرد، گر همه افتد تشت ز بامم

Доғи тазаллум ва шиква набудам , биҳдаҳи дафтар нола гушӯдам

داغ تظلم و شکوه نبودم‌، بیهده دفتر ناله گشودم

Кард димоғи замонаи мушавваши дӯди надомати ҳизуми хомам

کرد دماغ زمانه مشوش، دود ندامت هیزم خامم

Чун нафаси пару боли гушойӣ , сӯхт дар оташи саъии раҳоӣ

چون نفس پر و بال گشایی‌، سوخت در آتش سعی رهایی

Решаи кишти таъаллуқи ҷисмам аз дили донаи дамӣдани домам

ریشهٔ کشت تعلق جسمم، از دل دانه دمیدن دامم

Гар бтпди паии ҷамъи рсоил , вар бузанд дар касби фазойил

گر بتپد پی جمع رسایل‌، ور بزند در کسب فضایل

Нест касе чу табиати бедили боби таъаммули фаҳми каломам

نیست کسی چو طبیعت بیدل، باب تأمل فهم کلامم