Аз иззату хорӣ на умедаст на бимам

از عزت و خواری نه امید است نه بیمم

Ман гавҳари ғалтони худами ашки ятемам

من‌گوهر غلتان خودم اشک یتیمم

Дил нест бисотӣ ки фузулӣ расад онҷо

دل نیست بساطی که فضولی رسد آنجا

Таври адабами серумаи оўозклимм

طور ادبم سرمهٔ آوازکلیمم

Ҳарчанд сару брки матоъ дигарам нест

هرچند سر و برک متاع دگرم نیست

Зини гирди нафаси қофилаи малики азимам

زین گرد نفس قافلهٔ ملک عظیمم

Аз неъмат бехост ба куфрон натавон зад

از نعمت بی‌خواست به کفران نتوان زد

Муҳтоҷ неам лек Каримаст Каримам

محتاج نی‌ام لیک‌کریم است‌کریمم

Аз соя гум гашта мҷўииди сиёҳӣ

از سایهٔ گم گشته مجویید سیاهی

Шстндбаҳи сари чашмаи хуршеди гилӣмам

شستندبه سر چشمهٔ‌خورشید گلیمم

Болидан ман то надард ҷомаи офоқ

بالیدن من تا ندرد جامهٔ آفاق

Борӣктар аз решаи таҳқиқи ҷсимм

باریکتر از ریشهٔ تحقیق جسیمم

Чашмӣ нагушӯдам ки ба захмии нтпидм

چشمی نگشودم‌که به زخمی نتپیدم

Умрӣаст чу ибрат ба ҳамин кӯчаи муқӣмам

عمریست چو عبرت به همین کوچه مقیمم

Бо теғ тараф гаштаам аз дасти саломат

با تیغ طرف گشته‌ام از دست سلامت

Чун шамъ ба ҳар ҷои сар хешаст ғнимм

چون شمع به هر جا سر خویش است غنیمم

Бедард сиррӣ нест саҳар низ дарин боғ

بی‌درد سری نیست سحر نیز درین باغ

Сандал ба ҷабин май вазад аз даври насимам

صندل به جبین می‌وزد از دور نسیمم

Чун хӯшаи гандум чаҳ даҳуми арзи табассум

چون خوشهٔ‌گندم‌چه‌دهم‌عرض تبسم

Аз хоки паёмовар дилҳои ду нимам

از خاک پیام‌آور دلهای دو نیمم

Бедил неам имрӯзи хиҷолат каш ҳастӣ

بیدل نی‌ام امروز خجالت‌کش هستی

Чун чархи сари афкандаи адвори қадимам

چون چرخ سر افکندهٔ ادوار قدیمم