Дар таҷарруди тӯҳматӣ дигар надузӣ бар танам

در تجرد تهمتی دیگر ندوزی بر تنم

Ғайри ман торӣ надорад чун нигаҳи пероҳанам

غیر من تاری ندارد چون نگه پیراهنم

Рафт он фурсат ки сози шавқи гарми оҳанг буд

رفت آن فرصت‌که ساز شوق گرم آهنگ بود

Чун сапанд аз серумаи гир акнӯн суроғи шеванам

چون سپند از سرمه‌گیر اکنون سراغ شیونم

Ҳайратӣ гул кунгар аз тимсол ӯ хоҳии нишон

حیرتی‌ گل‌کن‌ گر از تمثال او خواهی نشان

Яъне аз ойӣна мумкин нест берун диданам

یعنی از آیینه ممکن نیست بیرون دیدنم

Бо ки гӯям вар бгўбм кист то боўркнд

با که‌ گویم ور بگوبم‌ کیست تا باورکند

Он парии рӯбӣ ки ман девонаи аўбми манам

آن پری‌روبی‌که من دیوانهٔ اوبم منم

Чун ҳубобами прдҳҳстии фиребӣ беш нест

چون حبابم پردهٔهستی فریبی بیش نیست

Баҳр урёнаст агар берун кунӣ пероҳанам

بحر عریانست اگر بیرون‌کنی پیراهنم

Қайди улфатгоҳи дилро чора натавон ёфтан

قید الفتگاه دل را چاره نتوان یافتن

Умрҳо шуд чун нафас дар ошёни пар май занам

عمرها شد چون نفس در آشیان پر می‌زنم

Дар суроғам эй насими ҷустуҷӯи заҳмати макаш

در سراغم ای نسیم جستجو زحمت مکش

Рафтаам чндонкаҳ натавонӣ ба ёд оварданам

رفته‌ام چندانکه نتوانی به یاد آوردنم

Бскаҳи сар то пои ман ваҳшати камӣни бихўдист

بسکه سر تا پای من وحشت کمین بیخودیست

Нест бе овози пои дили шикасти доманам

نیست بی آواز پای دل شکست دامنم

Сӯии бирнгии нафаси ҳрдми паёмам май барад

سوی بیرنگی نفس هردم پیامم می برد

намерасад гирдам ба манзили пештар аз рафтанам

می‌رسد گردم به منزل پیشتر از رفتنم

Бедил аз бас мондаам чун кӯҳи зери бори дард

بیدل از بس مانده‌ام چون کوه زیر بار درد

Нолаи ҷой гирд мегардад баланд аз доманам

ناله جای‌ گرد می‌گردد بلند از دامنم