Шарори коғази фурсати камӣнам

شرار کاغذ فرصت کمینم

Чироғони нигоҳи вопасинам

چراغان نگاه واپسینم

зи хати сарнавиштам метавон хонд

ز خط سرنوشتم می‌توان خواند

Гиребони чокии лавҳи ҷабинам

گریبان چاکی لوح جبینم

Ғами дарди дилам , оҳи ҳазинам

غم درد دلم‌، آه حزینم

Набудам , нестам , гар ҳастам инам

نبودم‌، نیستم‌، گر هستم اینم

Ба мастӣ аз адам вокрдаҳам чашм

به مستی از عدم واکرده‌ام چشم

Чаҳ хоҳам дид агар ӯро набинам

چه خواهم دید اگر او را نبینم

Навой аҷз агар фаҳмида бошӣ

نوای عجز اگر فهمیده باشی

Ба чандин сувар механдад танинам

به چندین صور می‌خندد طنینم

Чаҳ талх афтод оби гавҳари ман

چه تلخ افتاد آب‌ گوهر من

Ки натавонади фурӯи бурдани заминам

که نتواند فرو بردن زمینم

Ҳаловат май макад чун шамъи ангушт

حلاوت می‌مکد چون شمع انگشت

Ба қадари худгудози обгинм

به قدر خودگداز آبگینم

Чу нақши по ва ман ҷавлон ҳарф аст

چو نقش پا و من جولان حرف است

зи кӯтоҳӣ ба доман нест чинам

ز کوتاهی به دامن نیست چینم

зи найранги так ва тозам мапурсед

ز نیرنگ تک و تازم مپرسید

Савори ҳайратии ойӣнаи зинам

سوار حیرتی آیینه زینم

Ғуборамро умед доманӣ нест

غبارم را امید دامنی نیست

Надонам бар сари худ кӣ нишинам

ندانم بر سر خود کی نشینم

Чу шамъ аз норасоиҳои иқбол

چو شمع از نارسایی‌های اقبال

Ба по афтод даст аз остинам

به پا افتاد دست از آستینم

ди кони ҷинси номами таҳтаи аввалии сет

د‌کان جنس نامم تخته اولی‌ست

Нигин бандед бар нақши нигинам

نگین بندید بر نقش نگینم

Агар бедил ба фирдавсам нишонанд

اگر بیدل به فردوسم نشانند

Ҳамон олӯдаи дунёсти дайнам

همان آلودهٔ دنیاست دینم