Ба савдои баҳори ҷилва ?ут умрӣаст гирёнам
به سودای بهار جلوهات عمریستگریانم
Пари товуси домоне ки нам чӣанд зи мижгонам
پر طاووس دامانیکه نم چیند ز مژگانم
Лабам аз шиква магушо то нарезӣ хӯни ҳасрат ҳо
لبم از شکوه مگشا تا نریزی خون حسرتها
Хамӯшӣ пунбааст имшаби ҷароҳатҳои пинҳонам
خموشی پنبه است امشب جراحتهای پنهانم
Ҷунуни кӯ то ғубори дастгоҳ машрабам гирад
جنون کو تا غبار دستگاه مشربم گیرد
Ки доманҳо фурӯи рафтаи сет дар чоки гиребонам
که دامنها فرو رفتهست در چاک گریبانم
Гудоз инфеъолам монеъаст аз ҳарзаи гардӣҳо
گداز انفعالم مانعست از هرزه گردیها
Ба ин нами як ду дами шерозаи хоки парешонам
به این نم یک دو دم شیرازهٔ خاک پریشانم
Дил ҳар зарраи ранги хонаи ойӣна май резад
دل هر ذره رنگ خانهٔ آیینه میریزد
Ба дидори тугар хезади ғубор аз чашми ҳайронам
به دیدار تو گر خیزد غبار از چشم حیرانم
Чўгл ҳар чанд фурсати ғайр таъҷилам наме хоҳад
چوگل هر چند فرصت غیر تعجیلم نمیخواهد
Баҳори олимӣ тай мешавад то ранги гардонам
بهار عالمی طی میشود تا رنگ گردانم
Кудурат бар намедорад димоғи интизори ман
کدورت بر نمیدارد دماغ انتظار من
Муҳаббат медиҳад соғари зи чашми пери канъонам
محبت میدهد ساغر ز چشم پیر کنعانم
Сабабҳо пар фишонаст аз навой сози расвоӣ
سببها پر فشانست از نوای ساز رسوایی
Ҳам надорам ӣнқадари баҳр чаҳ урёнам
هم ندارم اینقدر بهر چه عریانم
На ман аз худ тараби ҳосил , на ғайр аз вазъи ман хўшдл
نه من از خود طرب حاصل، نه غیر از وضع من خوشدل
Ҳамон дар хонаи муфлиси Фзўлиҳои меҳмонам
همان در خانهٔ مفلس فضولیهای مهمانم
Мазоҳ ваҳшат аҷзоем тасаллӣ бар наме дорад
مزاح وحشت اجزایم تسلّی بر نمیدارد
Ба гардун май барам чун субҳи гардӣ рака бинишонам
بهگردون میبرم چون صبح گردی راکه بنشانم
Ба як ваҳшати зи чандини муддаои қатъ назар кардам
به یک وحشت ز چندین مدعا قطع نظر کردم
Ҷаҳон дар тоқи нисёни нақши баст аз чини домонам
جهان در طاق نسیان نقش بست از چین دامانم
зи ҳарфи пуч бе мағзони саропои шӯришами бедил
ز حرف پوچ بیمغزان سراپا شورشم بیدل
зи ваҳшат чора набӯд ҳамчуи оташ дар нистонм
ز وحشت چاره نبود همچو آتش در نیستانم