Далели корвони ашками оҳи сарди романам
دلیل کاروان اشکم آه سرد رامانم
Асари пардози доғами ҳарфи соҳиби дарди романам
اثر پرداز داغم حرف صاحب درد رامانم
Рафиқи ваҳшати ман ғайри доғ дил наме бошад
رفیق وحشت من غیر داغ دل نمیباشد
Дрбни ғрбтсрои хуршеди тнҳогрди романам
دربن غربتسرا خورشید تنهاگرد را مانم
Баҳори обрўбми сад хазони хиҷлат ба бар дорад
بهار آبروبم صد خزان خجلت به بر دارد
Шукуфтан дар мизоҷам нест ранги зарди романам
شکفتن در مزاجم نیست رنگ زرد را مانم
Ба ҳукми аҷз шак натавон задуд аз интихоби ман
به حکم عجز شک نتوان زدود از انتخاب من
Дрбни дафтари шикасти гӯшҳои фарди романам
دربن دفتر شکستگوشهای فرد را مانم
Ба ҳар мижгон задан ҷӯшидаам бо олами дигар
به هر مژگان زدن جوشیدهام با عالم دیگر
Парешони рӯзгорами ашки ғами пурвирди романам
پریشان روزگارم اشک غم پرورد را مانم
Шикасти рангами вбри дӯши оҳӣ май кашами маҳмил
شکست رنگم و بر دوش آهی میکشم محمل
Дарин дашт аз заъифии коҳ бод оварад романам
درین دشت از ضعیفی، کاهِ باد آورد را مانم
Тамизи халқ аз ташвиши кӯрӣ барнаме ояд
تمیز خلق از تشویش کوری برنمیآید
Ҳамагар серумаи ҷӯшам дар нзрҳогрди романам
همهگر سرمه جوشم در نظرها گرد را مانم
На доғами моили гармӣ на наҚишм қобили маънӣ
نه داغم مایلِ گرمی نه نقشم قابلِ معنی
Бисоти орои ваҳмам къбтин нарадро монам
بساط آرای وهمم کعبتین نرد را مانم
Ба худ оташи занам то гарми созами паҳлавии доғӣ
به خود آتش زنم تا گرم سازم پهلوی داغی
зи баси афсурдаи тбъиҳои танури сарди романам
ز بس افسرده طبعیها تنور سرد را مانم
Хиҷолати сарфи гуфторами надомати вақфи кирдорам
خجالت صرف گفتارم ندامت وقف کردارم
Саропои инфеъолами даъвии номарди романам
سراپا انفعالم؛ دعویِ نامرد را مانم
На ашкии зеби мижгонам на оҳии боли афғонам
نه اشکی زیب مژگانم نه آهی بال افغانم
Тапидан ҳам намедонам дил бе дарди романам
تپیدن هم نمیدانم دل بیدرد را مانم
Ба маҷбӯрӣ гирифторам мапурс аз вазъи мухторам
به مجبوری گرفتارم مپرس از وضع مختارم
Ҳама гар омадӣ дорам ҳамон оварад романам
همه گر آمدی دارم، همان آورد را مانم
Фалак умрӣаст давр аз дӯстон медорадам бедил
فلک عمریست دور از دوستان میداردم بیدل!
Ба рӯй сафҳаи офоқи байти фарди романам
به روی صفحهٔ آفاق، بیتِ فرد را مانم