Омадами тарҳи баҳори тозае иншо кунам

آمدم طرح بهار تازه‌ای انشا کنم

Як дўглшни бушковами чашмӣ ба рӯяти вокнм

یک دوگلشن بشکفم چشمی به رویت واکنم

Аз Фсрдн ҳар бен мӯем мазор ҳайратаст

از فسردن هر بن مویم مزار حیرتست

Зон табассумҳо ҷаҳонии мурдаро эҳё кунам

زان تبسمها جهانی مرده را احیا کنم

Дар хморободи имкони соғар дигар куҷост

در خمارآباد امکان ساغر دیگر کجاست

Илтифотии вокшм зон чашм ва мастӣҳо кунам

التفاتی واکشم زان چشم و مستیها کنم

Ғунча хирман мекунад шавқами замин то осмон

غنچه خرمن می‌کند شوقم زمین تا آسمان

Бӯсаи воригар ба хоки остонат ҷо кунам

بوسه‌واری گر به خاک آستانت جا کنم

Фикри он қомати ҷаҳониро баланд овоза кард

فکر آن قامت جهانی را بلند آوازه‌ کرد

Рухсати нозӣ ки ман ҳам мисраӣ раъно кунам

رخصت نازی‌ که من هم مصرعی رعنا کنم

Шарми ҳасанами соғари таклифи чандини бихўдист

شرم حسنم ساغر تکلیف چندین بیخودیست

Бар қафои уфтам чу мижгонгар мижа боло кунам

بر قفا افتم چو مژگان گر مژه بالا کنم

Дар шикоят номаам чун коғаз оташ зада

در شکایت‌ نامه‌ام چون کاغذ آتش زده

Нуқтаи пар пайдо кунад то нома бар пайдо кунам

نقطه پر پیدا کند تا نامه‌بر پیدا کنم

Нози пурвирди тағофули хона яктое ам

ناز پرورد تغافل خانهٔ یکتایی‌ام

Ҳар куҷои ойӣнаеро байнам истиғно кунам

هر کجا آیینه‌ای را بینم استغنا کنم

Қатраи ашкӣ ба тӯфон оварам каз ҳасраташ

قطرهٔ اشکی به توفان آورم‌ کز حسرتش

Ташнаи комиро садои соғар дарё кунам

تشنه‌کامی را صدای ساغر دریا کنم

Ишқи бедилгар бисот нозам ороед чу шамъ

عشق بیدل گر بساط نازم آراید چو شمع

Он қадри гардани кашам аз худ ки сарро по кунам

آنقدر گردن ‌کشم از خود که سر را پا کنم