Баъди азин дар гӯшаи дил чун нафас ҷо ме кунам

بعد ازین در گوشهٔ دل چون نفس جا می‌کنم

Чашм май пӯшами ҷаҳониро тамошо ме кунам

چشم می‌پوشم جهانی را تماشا می‌کنم

Зон даҳон бенишон ҳаргоҳ меоем ба ҳарф

زان دهان بی‌نشان هرگاه می‌آیم به حرف

Бар лаби зарроти имкони меҳр анқо ме кунам

بر لب ذرات امکان مهر عنقا می‌کنم

То чаҳ пеш ояд чу шамъами зини шабистони хаёл

تا چه پیش آید چو شمعم زین شبستان خیال

Сайқали ойӣна зон нақши каф по ме кунам

صیقل آیینه زان نقش‌ کف پا می‌کنم

Муддаои дил ба лаб додан қиёмат дошта сет

مدعای دل به لب دادن قیامت داشته‌ست

Рӯ ба нохун май тарошам кин гиреҳ во ме кунам

رو به ناخن می‌تراشم‌ کاین‌ گره وا می‌کنم

Бе тамизии куфру исломам бурун оварда анд

بی‌تمیزی کفر و اسلامم برون آورده‌اند

Ҳарчӣ бошад бас ки муҳтоҷам тақозо ме кунам

هرچه باشد بس که محتاجم تقاضا می‌کنم

Нақди фитрати ӣнқадари масруф нодонӣ мабод

نقد فطرت اینقدر مصروف نادانی مباد

Хона бозораст ман дар парда савдо ме кунам

خانه بازار است من در پرده سودا می‌کنم

Аз чароғи дидаи хафоаш май гирами балад

از چراغ دیدهٔ خفاش می‌گیرم بلد

То суроғи хонаи хуршед пайдо ме кунам

تا سراغ خانهٔ خورشید پیدا می‌کنم

Чун гуҳар худдорӣам токӣ дар соҳил занад

چون‌ گهر خودداری‌ام تاکی در ساحل زند

Даст мешавем зи хешу сайр дарё ме кунам

دست می‌شویم ز خویش و سیر دریا می‌کنم

Биркаи нолам аз уқубатҳои бедоди амл

برکه نالم از عقوبت‌های بیداد امل

Оҳ аз имрӯзӣ ки сарфи фикр фардо ме кунам

آه از امروزی‌ که صرف فکر فردا می‌کنم

Нолаи дардигар аз ман бишинавӣ маъзӯри дор

نالهٔ دردی ‌گر از من بشنوی معذور دار

Ғарқаи тӯфони аҷзами даст боло ме кунам

غرقهٔ توفان عجزم دست بالا می‌کنم

Бедил аз сомони мастиҳои авҳомам мапурс

بیدل از سامان مستی‌های اوهامم مپرس

Дил ба ҳасрат май гудозам май ба мино ме кунам

دل به حسرت می‌گدازم می به مینا می‌کنم