Чизе аз худ ҳар қадами зери қадам гум ме кунам

چیزی از خود هر قدم زیر قدم‌ گم می‌کنم

Рафтаи рафта ҳар чаҳ дорам чун қалам гум ме кунам

رفته رفته هر چه دارم چون قلم‌گم می‌کنم

Бенасиб маънӣам каз лафз меҷӯям мурод

بی‌نصیب معنی‌ام کز لفظ می‌جویم مراد

Дил агар пайдо шавад дайру ҳарам гум ме кунам

دل اگر پیدا شود دیر و حرم‌گم می‌کنم

эй ҳаваси дӯди тааюн бар димоғ ман мапӣч

ای هوس دود تعین بر دماغ من مپیچ

Зери ин парчам чу шамъи охири илм гум ме кунам

زیر این پرچم چو شمع آخر علم‌ گم می‌کنم

Ташнаи ком ҳирс мемерад қаноат то абад

تشنه‌کام حرص می‌میرد قناعت تا ابد

Як арақгар аз ҷабини шарми нам гум ме кунам

یک عرق‌ گر از جبین شرم نم‌ گم می‌کنم

Даъвии Хизри тариқат бӯданам овора кард

دعوی خضر طریقت بودنم، آواره‌کرد

Андакигар кам шавад ин роҳ кам гум ме кунам

اندکی‌ گر کم شود این راه‌ ، کم ‌گم می‌کنم

То ғубори водии маҷнӯн ба ёдам ме расад

تا غبار وادی مجنون به یادم می‌رسد

Осмон бар сар , замин , зери қадам гум ме кунам

آسمان بر سر، زمین‌ زیر قدم‌،  گم می‌کنم

Рангу бӯ чизе надорад ғайри истиғнои баҳор

رنگ و بو، چیزی ندارد غیر استغنا، بهار

Ҳар чаҳ аз худ гум кунам бо ӯ баҳам гум ме кунам

هر چه از خود گم‌ کنم، با او بهم‌ ، گم می‌کنم

Дил намемонад ба дастами тоқати дидоркў

دل نمی‌ماند به دستم، طاقت دیدار، کو

То ту май ое ба пеши ойӣнаи ҳам гум ме кунам

تا تو می‌آیی به پیش، آیینه هم، ‌گم می‌کنم

Олами сӯрати бурун аз олам тнзиаҳ нест

عالم صورت، برون از عالم تنزیه، نیست

Дар самад дорам тамошогар санам гум ме кунам

در صمد دارم تماشا، گر صنم، گم می‌کنم

Қосиди малики фаромӯшӣ касе чун ман мабод

قاصد ملک فراموشی‌،کسی چون من، مباد

Нома Эй дорам ки ҳар ҷо май барам гум ме кунам

نامه‌ای دارم ‌که هر جا می‌برم، گم می‌کنم

Дам мазан аз ҷустуҷӯии шавқ бе пурвои ман

دم مزن، از جستجوی شوق بی‌پروای من

Ҳар чаҳ меёбам з ҳастӣ то адам гум ме кунам

هر چه می‌یابم ز هستی، تا عدم‌ گم می‌کنم

Бар рафиқони бедил аз мақсад чаҳ сони орми хабар

بر رفیقان، بیدل از مقصد، چه‌سان آرم خبر

Ман ки худро низ то онҷои расм гум ме кунам

من‌که خود را نیز تا آنجا رسم، ‌گم می‌کنم