Чун нигоҳ аз бас ба завқи ҷилваи ҳмдўшими мо

چون نگاه از بس به ذوق جلوه همدوشیم ما

Як мижа то вошўди сад дашт оғӯшем мо

یک مژه تا وا شود، صد دشت آغوشیم ما

Ҳайрати мо аздрштиҳои вазъ олам аст

حیرت ما از درشتی‌های وضع عالم است

Дҳртокҳсор шуд ойӣна меҷӯшем мо

دهر تا کهسار شد آیینه می‌جوشیم ما

Шамъи фонӯси ҳубоб аз мо мнўркрдаҳ анд

شمع فانوس حباب از ما منور کرده‌اند

Равшанӣ дорем чандоне ки хомӯшем мо

روشنی داریم چندانی که خاموشیم ما

Чашми банд ғифлат ҳастӣ тмошокрднии сет

چشم‌بند غفلت هستی تماشاکردنی‌ست

Дҳршўр маҳшараст впнбаҳи дргўшими мо

دهر شور محشر است و پنبه در گوشیم ما

Сози ташвиши адам аз ҳастӣ мо май дамад

ساز تشویش عدم از هستی ما می‌دمد

Офият беизтиробӣ нест то ҳушем мо

عافیت بی‌اضطرابی نیست، تا هوشیم ما

Шуъла гар дорад мақом офият хокистараст

شعله گر دارد مقام عافیت خاکستر است

Ба ки тоқатҳо ба дасти ъҷзбФрўшими мо

به که طاقت‌ها به دست عجز بفروشیم ما

Омад ва рафт нафаси пар бесабаб афтода аст

آمد و رفت نفس، پُر بی‌سبب افتاده است

Кист тоФҳмдкаҳ аз баҳр чаҳ мекӯшем мо

کیست تا فهمد که از بهر چه می‌کوشیم ما؟

Зиндагӣ танҳо вабол мо нашуд зи иқболи аҷз

زندگی تنها وبال ما نشد ز اقبال عجز

Нестии ҳам бортклиФаст то дӯшем мо

نیستی هم بار تکلیف است تا دوشیم ما

Эҳтиёти зоҳири амвоҷи аҷз ботин аст

احتیاط ظاهر امواج، عجز باطن است

Бскаҳ меболад шикасти дил зира пӯшем мо

بس‌که می‌بالد شکست دل، زره پوشیم ما

Роҳи мақсади ҷзбаҳи саъй нола натавон кард тай

راه مقصد جز به سعی ناله نتوان کرد طی

Чун ҷараси бидрди ҳам эй коши бхрўшими мо

چون جرس، بی‌درد هم ای کاش بخروشیم ما

Чун нигаҳи сдмдъои азъҷзи мобӣ парда аст

چون نگه، صد مدعا از عجز ما بی‌پرده است

Нест фарёдӣ ба ин шухӣ ки хомӯшем мо

نیست فریادی به این شوخی که خاموشیم ما

Ёди мо бедили видоъ ваҳм ҳастӣ кардан аст

یاد ما بیدل! وداعِ وهمِ هستی کردن است

То хаёлӣ дар назар дорӣ фаромӯшем мо

تا خیالی در نظر داری، فراموشیم ما