На хати шиноси умедам на дарси муҳаррами бим
نه خط شناس امیدم نه درس محرم بیم
Ба ҳайратам ки муҳаббат чаҳ мекунад таълим
به حیرتم که محبت چه میکند تعلیم
Бёкаҳи мнтзронт чу дидаи ёқӯб
بیاکه منتظرانت چو دیدهٔ یعقوب
Фазои кулбаи аҳзон гирифтаанд ба сим
فضای کلبهٔ احزان گرفتهاند به سیم
зи нисбати даҳанати бскаҳи лиззат андӯд аст
ز نسبت دهنت بسکه لذت اندود است
Баҳами ду бӯса занад лаби дам такаллум мем
بهم دو بوسه زند لب دم تکلم میم
Бғири саҷдаи зи симои аҷзи мо матлаб
بغیر سجده ز سیمای عجز ما مطلب
Ҷабини сояу ойӣнаи дории таслим
جبین سایه و آیینه داری تسلیم
Чаҳ шуд забон таманно хамӯш оҳангаст
چه شد زبان تمنا خموش آهنگست
Нигоҳи номаи соил басаст сӯии Карим
نگاه نامهٔ سایل بس است سویکریم
Ба ёс гирд ҳавасҳоем аз назар бархест
به یاس گرد هوسهایم از نظر برخاست
Нафаси гудохтаро ранг мекунад таъзим
نفسگداخته را رنگ میکند تعظیم
Ба ранги пистаи лаб аз ҷӯш хӯн надӯхта ам
به رنگ پسته لب از جوش خون ندوختهام
Ҳазар ки сӯрати минқори ман дилии сети ду ним
حذر که صورت منقار من دلیست دو نیم
Фитодагии ҳамаи ҷои Хизр мақсад зуъафост
فتادگی همه جا خضر مقصد ضعفاست
Асои ҷода ҳамон мекашад хати таслим
عصای جاده همان میکشد خط تسلیم
Абаси мтоз ки хӯнат ба хок май резад
عبث متاز که خونت به خاک میریزد
Сиришкро қадам ҷуръат худаст ғанӣам
سرشک را قدم جرات خودست غنیم
Паии ҳақиқати неку бади гузаштаи мгир
پی حقیقت نیک و بد گذشته مگیر
Хутути ваҳми мпимо ки куҳна шуд тақвим
خطوط وهم مپیما که کهنه شد تقویم
зи шӯри ваҳдату касрат ба дард сар нарӯй
ز شور وحدت و کثرت به درد سر نروی
Ҳадиси заррау хуршед мабҳасӣаст қадим
حدیث ذره و خورشید مبحثی است قدیم
Марв ба савмиъаи конҷо наме тавон дидан
مرو به صومعه کانجا نمیتوان دیدن
Ба ваҳми хулд , ҷаҳонии гирифтаи кунҷи ҷҳим
به وهم خلد، جهانی گرفته کنج جحیم
Дар он бисот ки кҳсори нола пардоз аст
در آن بساط که کهسار ناله پرداز است
Ғубори мости ҳаваси мурдаи умеди насим
غبار ماست هوس مردهٔ امید نسیم
Ғубори шамъ ба тороҷи ранг бохта рафт
غبار شمع به تاراج رنگ باخته رفت
Матоъи орияти мо ба ҳеҷ шуд тақсим
متاع عاریت ما به هیچ شد تقسیم
Дарун парда ҳастӣ тараддуди анфос
درون پردهٔ هستی تردد انفاس
Ишорае сет ки ӣнҷо мусофираст муқӣм
اشارهایست که اینجا مسافر است مقیم
Дили гудохтаи мазмуни гавҳар дигар аст
دل گداخته مضمون گوهر دگر است
Муҳӣт об шуд аммо набаст ашки ятем
محیط آب شد اما نبست اشک یتیم
Чу абри даст ба домони ашки зани бедил
چو ابر دست به دامان اشک زن بیدل
Магар ба гиря барояд сиёҳии ?ути зи гилӣм
مگر به گریه برآید سیاهیات ز گلیم