Бо кафи хокистарии савдоӣ ахгар карда ем
با کف خاکستری سودای اخگر کردهایم
Сар ба таслими адаби гум дар таҳ пар карда ем
سر به تسلیم ادب گم در ته پر کردهایم
Орзӯҳо дар мизоҷи мо нафас дуздеду сӯхт
آرزوها در مزاج ما نفس دزدید و سوخت
Хешро чун қатра бемавҷ гавҳар карда ем
خویش را چون قطرهٔ بیموج گوهر کردهایم
Ашк ғалтонем каз девонагӣҳои талаб
اشک غلتانیم کز دیوانگیهای طلب
Лағзиши поро хаёли гардиш сар карда ем
لغزش پا را خیال گردش سر کردهایم
Безабонӣ дорад ибромӣ ки дар сад кӯс нест
بیزبانی دارد ابرامی که در صد کوس نیست
Ҳар куҷо гӯшаст мо аз хомшӣ кар карда ем
هر کجا گوش است ما از خامشی کر کردهایم
Аз шикваи иқтидори ҳеҷ бӯданҳо мапурс
از شکوه اقتدار هیچ بودنها مپرس
Зарраем иқлӣми маъдӯмӣ мусаххар карда ем
ذرهایم اقلیم معدومی مسخر کردهایم
Он қадр вусъат надорад малик ҳастӣ то адам
آنقدر وسعت ندارد ملک هستی تا عدم
Чун нафас пар омад ва рафт мукаррар карда ем
چون نفس پر آمد و رفت مکرر کردهایم
Оқибати хати ғубор аз нусхаи мо хонданӣ аст
عاقبت خط غبار از نسخهٔ ما خواندنی است
Бод мегирданд овозӣ ки дафтар карда ем
باد میگرداند آوازی که دفتر کردهایم
Хомшӣ дар илми ҷамъият рбозтхонаҳ аст
خامشی در علم جمعیت رباضتخانه است
Фарбеҳиҳои замони лоф лоғар карда ем
فربهیهای زمان لاف لاغر کردهایم
Остони хилвати кунҷи адам кмФрстӣ аст
آستان خلوت کنج عدم کمفرصتی است
Шуълаи ҷуволаеро ҳалқа дар карда ем
شعلهٔ جوالهای را حلقهٔ در کردهایم
Мақсади мо зини чаман бар ҳечкас равшан нашуд
مقصد ما زین چمن بر هیچکس روشن نشد
Ранг гул бӯда сети парвозӣ ки бепар карда ем
رنگ گل بودهست پروازی که بیپر کردهایم
Заҳмати фаҳм аз саводи сарнавишт мо махоҳ
زحمت فهم از سواد سرنوشت ما مخواه
Хати мавҳумии аён буд аз арақ тркрдаҳ ем
خط موهومی عیان بود از عرق ترکردهایم
Як ду дами бедил ба завқи дили дарин ваҳшати саро
یک دو دم بیدل به ذوق دل درین وحشتسرا
Чун нафас дар хонаи ойӣна лангар карда ем
چون نفس در خانهٔ آیینه لنگر کردهایم