Ба тавқ фохта нозад муҳаббат аз фани мо

به طوق فاخته نازد محبت از فن ما

Ки захми теғ ту дорад тавофи гардани мо

که زخم تیغ تو دارد طواف گردن ما

Забон нола бибастем зини адаб ки мабод

زبان ناله ببستیم زین ادب که مباد

Табассуми тўкшди нанги лаб гузидан мо

تبسم تو کشد ننگ لب گزیدن ما

Аён нашуд зкҷои масти ҷилва май ое

عیان نشد ز کجا مست جلوه می‌آیی

Фидои тарзи хиромати зи хеш рафтан мо

فدای طرز خرامت، ز خویش رفتن ما

Ба шукри аҷз чаҳ миқдор дона нозуканд

به شکر عجز چه مقدار دانه ناز کند؟

Блндкрди сари мо зи по фитодан мо

بلند کرد سر ما، ز پا فتادن ما

Фиғон ки дод раҳои надоди ваҳшати ҳам

فغان! که دادِ رهایی نداد وحشت هم

Чу ранги шамъи қафаси гашти пуркушодани мо

چو رنگ شمع، قفس گشت پرگشادن ما

Дртни стмкдаҳи дили шиква Эй накард баланд

در این ستمکده، دل شکوه‌ای نکرد بلند

Шикасти чинии вмўиии нхости азтни мо

شکست‌ چینی و مویی نخاست از تن ما

Чўдшти танагии ахлоқи зеб машраб нест

چو دشت تنگی اخلاق زیب مشرب نیست

Ҷабини гирифта ба дасти кушодаи домани мо

جبین گرفته به دست گشاده، دامن ما

Ба қадари ҳосил аз офот огаҳем ҳама

به قدر حاصل، از آفات آگهیم همه

Ба ҷои донаи ҳамин мӯр дошт хирмани мо

به جای دانه، همین مور داشت خرمن ما

Неем рангӣу чандини чаман нимув дорем

نی‌ایم رنگی و چندین چمن نمو داریم

Ба рӯй оби фитодаи сети мавҷи равғани мо

به روی آب فتاده‌ست موج روغن ما

Ба ғайри хомшии асрори дил ки май фаҳмад

به‌غیر خامشی، اسرار دل که می‌فهمد؟

Чаҳ нукта ҳокаҳ надорад забони алкни мо

چه نکته‌ها که ندارد زبان الکن ما

Згл мапурс ки бӯи дркҷо ватан дорад

ز گل مپرس که: «بو درکجا وطن دارد؟»

Наёфт маскани мо ҳам суроғи маскани мо

نیافت مسکن ما هم سراغ مسکن ما

Чаҳ мумкинаст бигиреми доманаши бедил

چه ممکن است بگیریم دامنش بیدل؟

Ки мерасад батарӣ номаши азгрФтни мо

که می‌رسد به تری نامش از گرفتن ما