Бе тўчўни шамъи ззъФи тани мо

بی‌تو چون شمع ز ضعف تن ما

Ранг мо хуфт ба пероҳани мо

رنگ ما خُفت به پیراهن ما

Нақш пойем адабпарвар аҷз

نقش پاییم، ادب‌پرور عجز

Мижа хам мешавад аз дидан мо

مژه خم می‌شود از دیدن ما

Хоки мо гирд қиёмат дорад

خاک ما گرد قیامت دارد

Ҳазар аз офати шўрондни мо

حذر از آفت شوراندن ما

Зиндагии туъма кулуфт гардид

زندگی طعمهٔ کلفت‌ گردید

Риштаҳо хӯрдаи гиреҳ хӯрдан мо

رشته‌ها خورده، گره‌خوردن ما

Ҳирси мазмун раҳоӣ фаҳмид

حرص، مضمون رهایی فهمید

Дил ба асбоби ҷаҳон бастан мо

دل به اسباب جهان بستن ما

Фикри озодагии озодии барад

فکر آزادگی، آزادی برد

Сргрибон зада аз домани мо

سر گریبان زده از دامن ما

Агар инаст сулӯки аҳбоб

اگر این است سلوک احباب

Душман мо набӯд душмани мо

دشمن ما نبود دشمن ما

Халъати орои саҳари урёнии сет

خلعت‌آرای سحر، عریانی‌ست

Чок дузед ба пероҳани мо

چاک دوزید به پیراهن ما

Офат андӯхтанӣ ме хоҳад

آفت اندوختنی می‌خواهد

Барқ Монӣаст мгрхрмни мо

برق‌ ما نیست، مگر خرمن‌ ما

Охири анҷоми ръўнт чун шамъ

آخر انجام رعونت چون شمع

намекашад тори раги гардани мо

می‌کِشد تار رگ‌ گردن ما

Қосид оварад паёми дилдор

قاصد آورد پیام دلدار

Бозгардед зи худ рафтан мо

بازگردید ز خود رفتن ما

Бедили охири з чаҳ хўршидкм аст

بیدل آخر ز چه خورشید کم است؟

Ин чароғ ба нафаси равшани мо

این چراغ به نفس روشن ما