Ҳасратӣ дар дил намонад аз бскаҳи мо восўхтим
حسرتی در دل نماند از بسکه ما واسوختیم
Як димоғӣ доштем он ҳам ба савдо сӯхтем
یک دماغی داشتیم آن هم به سودا سوختیم
Каси дарин маҳфили забони дони гудоз дил набӯд
کس درین محفل زباندان گداز دل نبود
Чун сапанд аз хиҷлати арз таманно сӯхтем
چون سپند از خجلت عرض تمنا سوختیم
Нашъаи таҳқиқи моро шуъла ҷувола кард
نشئهٔ تحقیق ما را شعلهٔ جوالهکرد
Гирди хўдгштими чандоне ки худро сӯхтем
گرد خودگشتیم چندانیکه خود را سوختیم
Ҳоли ҳам ваҳмаст аз мстқбли ӣнҷо дам мазан
حال هم وهم است از مستقبل اینجا دم مزن
Оташ мо шуд баланди имрӯз ва фардо сӯхтем
آتش ما شد بلند امروز و فردا سوختیم
Дар чироғони вафои таъсии шавқ дигар аст
در چراغان وفا تأثیر شوق دیگر است
Хоби дрчшми тамошои сӯхт то мо сӯхтем
خواب درچشم تماشا سوخت تا ما سوختیم
Як қадами ваҳшат адо шуд гармии ҷавлони шавқ
یک قدم وحشت ادا شد گرمی جولان شوق
Ҳамчуи барқ аз ҷодаи нақши каф по сӯхтем
همچو برق از جادهٔ نقش کف پا سوختیم
Изтироби шуъла ӣ мо доғ афсурдан надошт
اضطراب شعله ی ما داغ افسردن نداشت
Чун нафас аз хоҳиши ором дилҳо сӯхтем
چون نفس از خواهش آرام دلها سوختیم
Дар диёри мо ҷӯи шамъ аз бскаҳи қаҳти дард буд
در دیار ما جو شمع از بسکه قحط درد بود
То шавад як доғи пайдои ҷумла аъзо сӯхтем
تا شود یک داغ پیدا جمله اعضا سوختیم
Аз нишону номи мо бгзркаҳи мо биҳослон
از نشان و نام ما بگذرکه ما بیحاصلان
Дафтари худ як қалам дар бол анқо сӯхтем
دفتر خود یک قلم در بال عنقا سوختیم
Сарфа мо нест бедили хизмати дайру ҳарам
صرفهٔ ما نیست بیدل خدمت دیر و حرم
Шамъи худ дар ҳркҷо барадем худро сӯхтем
شمع خود در هرکجا بردیم خود را سوختیم