Ёди он фурсат ки мо ҳам узр лангӣ доштем

یاد آن فرصت‌ که ما هم عذر لنگی داشتیم

Чун шарари як пар задани соз дирангӣ доштем

چون شرر یک پر زدن ساز درنگی داشتیم

Дил наёвард аз заъифии тоби дарди интизор

دل نیاورد از ضعیفی تاب درد انتظار

Варна мо ҳам шишаи вории назр сангӣ доштем

ورنه ما هم شیشه‌واری نذر سنگی داشتیم

Офият чун мавҷи шаст аз нақш могрд намӯд

عافیت چون موج شست از نقش ماگرد نمود

То шикасти дили пари афшон буд рангӣ доштем

تا شکست دل پر افشان بود رنگی داشتیم

Яъс гул кард аз нафаси ойӣнаи мо соф шуд

یأس گل‌کرد از نفس آیینهٔ ما صاف شد

Орзӯ чндонкаҳ меҷӯшед рангӣ доштем

آرزو چندانکه می‌جوشید رنگی داشتیم

Худнамое ҳар қадар бошад тасаввур ҳимматаст

خودنمایی هر قدر باشد تصور همتست

Ном то ойӣнаи мо буд нанагӣ доштем

نام تا آیینهٔ ما بود ننگی داشتیم

Ишқ напасандед моро ҳарзаи сайди эътибор

عشق نپسندید ما را هرزه صید اعتبار

Варна дар кеши асари ибрат хадангӣ доштем

ورنه در کیش اثر عبرت خدنگی داشتیم

Нолаи мо гӯш кардани сарфа ёрон накард

نالهٔ ما گوش ‌کردن صرفهٔ یاران نکرد

Дар нафас бо ин зъиФиҳо туфангӣ доштем

در نفس با این ضعیفیها تفنگی داشتیم

Ҷузи фурӯ рафтан ба ҷайб аҷз нанамудем ҳеҷ

جز فرو رفتن به ‌جیب عجز ننمودیم هیچ

Ҳамчуи шамъи ойӣнаи дрком наҳангӣ доштем

همچو شمع آیینه درکام نهنگی داشتیم

Ҳайрати он ҷилваи моро бо худ охир сулҳ дод

حیرت آن جلوه ما را با خود آخر صلح داد

Варна то мижгон ба ҳам мехӯрд ҷангӣ доштем

ورنه تا مژگان به هم می‌خورد جنگی داشتیم

То сапанди мо ба ҳарф омад хамӯшӣ дӯд кард

تا سپند ما به حرف آمد خموشی دود کرد

Битў дар маҳфил навой серума рангӣ доштем

بیتو در محفل نوای سرمه رنگی داشتیم

Ҳар қадари вогшти мижгони дилбар аз мо давр монад

هر قدر واگشت مژگان دلبر از ما دور ماند

Чашм то пӯшида буд оғӯш танагӣ доштем

چشم تا پوشیده بود آغوش تنگی داشتیم

Зиндагии бедили димоғи халқ дар авҳоми сӯхт

زندگی بیدل دماغ خلق در اوهام سوخت

Мо ҳам аз ҳастӣ ҳамин маъҷун бунагӣ доштем

ما هم از هستی همین معجون بنگی داشتیم