Ёди он фурсат ки айш ройгонӣ доштем

یاد آن فرصت‌ که عیش رایگانی داشتیم

Саҷдае чун осмон бар остонӣ доштем

سجده‌ای چون آسمان بر آستانی داشتیم

Ёди он сомони ҷамъият ки дар саҳрои шавқ

یاد آن سامانِ جمعیت که در صحرای شوق

Бскаҳ мерафтем аз худ корвонӣ доштем

بسکه می‌رفتیم از خود کاروانی داشتیم

Ёди он саргаштагӣ каз нисбаташ чун гирдбод

یاد آن سرگشتگی‌ کز نسبتش چون گردباد

Дар замини хоксорӣ осмонӣ доштем

در زمین خاکساری آسمانی داشتیم

Ёди он ғифлат ки аз гирди матоъи зиндагӣ

یاد آن غفلت‌ که از گرد متاع زندگی

Умри домани чида буд ва мо дуконӣ доштем

عمر دامن چیده بود و ما دکانی داشتیم

Гирд осўдн надорад арсаи ҷавлони ҳуш

گرد آسودن ندارد عرصهٔ جولان هوش

Рафт он каз бихўдии забт аноне доштем

رفت آن کز بیخودی ضبط عنانی داشتیم

Дасти моу домани фурсат ки тири ноз ӯ

دست ما و دامن فرصت که تیر ناز او

Дар Нитсаатон буд то мо устихонӣ доштем

در نیستان بود تا ما استخوانی داشتیم

Завқи васлии гашти барқи хирмани ором ҳо

ذوق وصلی‌ گشت برق خرمن آرام‌ها

Варна мо дар хоки навмидӣ ҷаҳонӣ доштем

ورنه ما در خاک نومیدی جهانی داشتیم

эй брҳмни бихбр аз кеш ҳамдардӣ мабош

ای برهمن بیخبر از کیش همدردی مباش

Пеши азин мо ҳам бут номеҳрбонӣ доштем

پیش ازین ما هم بت نامهربانی داشتیم

Ҳар қадар ӯ чеҳра меафрӯхт мо ме сӯхтем

هر قدر او چهره می‌افروخت ما می‌سوختیم

Дар хури арзи баҳор ӯ хазоне доштем

در خور عرض بهار او خزانی داشتیم

Дар сари роҳи хаёлаш аз тапиданҳои дил

در سر راه خیالش از تپیدن‌های دل

То ғуборӣ буд мо бар худ гумоне доштем

تا غباری بود ما بر خود گمانی داشتیم

Дасти мо маҳрӯм монад охири зи тўФи доманаш

دست ما محروم ماند آخر ز طوف دامنش

Хоки нам будем гирд нотавонӣ доштем

خاکِ نم بودیم گرد ناتوانی داشتیم

Рӯзи васлаш бояд аз шарми оби гардидан ки мо

روز وصلش باید از شرم آب ‌گردیدن ‌که ما

Дар фироқаш зиндагӣ кардем ва ҷонӣ доштем

در فراقش زندگی ‌کردیم و جانی داشتیم

Хомшии сад нусхаи оҳанги талаби шерозаи баст

خامشی صد نسخه آهنگ طلب شیرازه بست

Муддаои гум буд то соз беоне доштем

مدعا گم بود تا ساز بیانی داشتیم

Шухии рақси сапанди омода хокистар аст

شوخی رقص سپند آمادهٔ خاکستر است

Серумаи сое буд агар завқ фиғонӣ доштем

سرمه‌ سایی بود اگر ذوق فغانی داشتیم

Ҷуръати парвоз ҳарҷо нест бедили вар на мо

جرات پرواز هرجا نیست بیدل ور نه ما

Дар шикасти бол , файз ошёнӣ доштем

در شکست بال‌، فیض آشیانی داشتیم