Ишқ ҳўиӣ зад ба сад мастии ҷунуни бози омадем
عشق هویی زد به صد مستی جنون باز آمدیم
Бодаи шўронгихти беруни хами рози омадем
باده شورانگیخت بیرون خم راز آمدیم
Оинаи сайқал задан бесайд тимсолӣ набӯд
آینه صیقل زدن بی صید تمثالی نبود
Сина дар ёдат харошидем вглбози омадем
سینه در یادت خراشیدیم وگلباز آمدیم
Ҷисми хокигар наме буд ӣнқадари шухӣ ки дошт
جسم خاکی گر نمیبود اینقدر شوخی که داشت
Бештари зини серумаи боби чашми ғаммози омадем
بیشتر زین سرمه باب چشم غماز آمدیم
Чун саҳари зини як табассуми қайди найранги нафас
چون سحر زین یک تبسم قید نیرنگ نفس
Бо ҳамаи парвози озодии қафаси сози омадем
با همه پرواز آزادی قفس ساز آمدیم
Ошёни пардози анқо буд шавқ бе нишон
آشیان پرداز عنقا بود شوق بینشان
Гуфт вгўии ранг болӣ зад ба парвози омадем
گفتوگوی رنگ بالی زد به پرواز آمدیم
Даврии он меҳри тобони нури моро соя кард
دوری آن مهر تابان نور ما را سایه کرد
Баҳри ин рӯзи сияҳ зон олами нози омадем
بهر این روز سیه زان عالم ناز آمدیم
Лаб гушӯдани инҳирофи ҷодаи таслим буд
لب گشودن انحراف جادهٔ تسلیم بود
Шукри ҳамгар роҳбар шуд шикваи пардози омадем
شکر همگر راهبر شد شکوه پرداز آمدیم
Нағмаи мо бршксти соз маҳмил ме кашад
نغمهٔ ما برشکست ساز محمل میکشد
Серума рафтем он қадр аз худкии овози омадем
سرمه رفتیم آنقدر از خودکه آواز آمدیم
Аз кафии хоки ин қадари гирди қиёмат ҳайрат аст
از کفی خاک اینقدر گرد قیامت حیرت است
Бе такаллуфи саҳари ҷўшидиму эъҷози омадем
بی تکلف سحر جوشیدیم و اعجاز آمدیم
Аввалу охири ҳисобӣ аз хат паргор дошт
اول و آخر حسابی از خط پرگار داشت
Чун баҳами пайваст беанҷому оғози омадем
چون بهم پیوست بیانجام و آغاز آمدیم
Фаръҳоро аз руҷӯъи асли бедил чора нест
فرعها را از رجوع اصل بیدل چاره نیست
Роҳҳо сари баста буд охир ба худ бози омадем
راهها سر بسته بود آخر به خود باز آمدیم