Иззати кулоҳ бесар ва сомонӣ худем
عزت کلاه بی سر و سامانی خودیم
Сад шуълаи нозпрўр урёнӣ худем
صد شعله نازپرور عریانی خودیم
Ойӣнаи Нақшбанди гул имтиёз нест
آیینه نقشبند گل امتیاز نیست
Маҳви хаёли хона ҳайронӣ худем
محو خیال خانهٔ حیرانی خودیم
Гавҳари хумори бистар ва болин наме кашад
گوهر خمار بستر و بالین نمیکشد
Сари даркинории зонуӣ ғалтонӣ худем
سر درکنار زانوی غلتانی خودیم
Пар мезанем ва ҳеҷ ба ҷое наме расем
پر میزنیم و هیچ به جایی نمیرسیم
Вомондаҳои ваҳшат мижгонӣ худем
واماندههای وحشت مژگانی خودیم
Даврони сари зи сбҳаҳи мо кам наме шавад
دوران سر ز سبحهٔ ما کم نمیشود
Вонгоаҳтар димоғ мусулмонӣ худем
وانگاه تر دماغ مسلمانی خودیم
Бо офтоби зарра чаҳ нисбат аён кунад
با آفتاب ذره چه نسبت عیان کند
Дилдори боқии худ ва мо фонӣ худем
دلدار باقی خود و ما فانی خودیم
Чун кӯҳи нола низ зи мо сар наме кашад
چون کوه ناله نیز ز ما سر نمیکشد
Аз бскаҳи зибр боргронҷонӣ худем
از بسکه زبر بارگرانجانی خودیم
Пӯшидагии зи ҳиأти офоқ барда анд
پوشیدگی ز هیأت آفاق بردهاند
Ҳайрати қабои чора урёнӣ худем
حیرت قبای چارهٔ عریانی خودیم
Хокистарему шуъла мо орамида нест
خاکستریم و شعله ما آرمیده نیست
Ойӣнаи камӣни пар афшонӣ худем
آیینهٔ کمین پر افشانی خودیم
Моро зи тираи бахтии мо ме тавон шинохт
ما را ز تیره بختی ما میتوان شناخت
Чун сояи икқлми хат пешонӣ худем
چون سایه یکقلم خط پیشانی خودیم
Бедил ба ҷилваи гоҳи ҳақиқат ки ме расад
بیدل به جلوهگاه حقیقتکه میرسد
Мо ғофилони тасаввур эмеконе худем
ما غافلان تصور امکانی خودیم