Сад шкркаҳи ҷузи аҷзи гиёҳии ндмидим

صد شکرکه جز عجز گیاهی ندمیدیم

Фарии ндмидиму кулоҳии ндмидим

فری ندمیدیم و کلاهی ندمیدیم

То обила пое накушуд ранҷи харошӣ

تا آبله پایی نکشد رنج خراشی

Хорӣ нашудем аз сари роҳии ндмидим

خاری نشدیم از سر راهی ندمیدیم

Ҳасрат чаҳ асари вокшд аз ҳосили матлаб

حسرت چه اثر واکشد از حاصل مطلب

Бар ҳечкас афсуни нигоҳии ндмидим

بر هیچکس افسون نگاهی ندمیدیم

Чун оҳи ҳаваси ҳарзаи дуӣ решаи мо сӯхт

چون آه هوس هرزه دوی ریشهٔ ما سوخت

Аммо зи дили сӯхта гоҳе ндмидим

اما ز دل سوخته ‌گاهی ندمیدیم

Сад ранг гул ифшоанд нафас лек чаҳ ҳосил

صد رنگ‌ گل افشاند نفس لیک چه حاصل

Як реша ба кайфияти оҳии ндмидим

یک ریشه به کیفیت آهی ندمیدیم

Сртои қадами мо ба ҳавас серума шуд аммо

سرتا قدم ما به هوس سرمه شد اما

Дар сояи мижгони сиёҳии ндмидим

در سایهٔ مژگان سیاهی ندمیدیم

Бар абркрми тӯҳмат хушкӣ натавон баст

بر ابرکرم تهمت خشکی نتوان بست

Кӯи қобили афви ту гуноҳии ндмидим

کو قابل عفو تو گناهی ندمیدیم

Фарёди казин мазраъаи сӯхтаи ҳосил

فریاد کزین مزرعهٔ سوخته حاصل

Охир мижа бастему нигоҳии ндмидим

آخر مژه بستیم و نگاهی ندمیدیم

Гулхан чаманӣ дошт ки гулзор надорад

گلخن چمنی داشت که گلزار ندارد

Аз нокасе охири пари коҳии ндмидим

از ناکسی آخر پر کاهی ندمیدیم

Бар бод надодем дарин арсаи ғуборӣ

بر باد ندادیم درین عرصه غباری

Зон ранги Фсрдим ки гоҳе ндмидим

زان رنگ فسردیم‌ که گاهی ندمیدیم

Бедили ту бурун тоз ки мо ваҳм прессатон

بیدل تو برون تاز که ما وهم‌پرستان

Чндонкаҳ нишастем ба роҳии ндмидим

چندانکه نشستیم به راهی ندمیدیم