Бркоғз оташ зада ҳар чанд саворем

برکاغذ آتش زده هر چند سواریم

Фурсати шимурони қадам обила дорем

فرصت شمران قدم آبله داریم

Чун шамъи талоши ҳамаи зини базм раҳоӣ аст

چون شمع تلاش همه زین بزم رهایی است

Гул май дамади он хор ки аз по ба дар орем

گل می‌دمد آن خار که از پا به در آریم

Дили муғтанами фурсат иқбол ҳузурӣаст

دل مغتنم فرصت اقبال حضوریست

То оина бо мост тамошое ёрем

تا آینه با ماست تماشایی یاریم

Гар диққати фитрати варақ хок такоанд

گر دقت فطرت ورق خاک تکاند

Моием ки пайдоу ниҳон хат ғуборем

ماییم که پیدا و نهان خط غباریم

Рӯзии ду нафаси гармӣ ҳангома нозаст

روزی دو نفس‌ گرمی هنگامهٔ نازست

Ҳар чанд фурӯз ӣам ҳамон шамъ мазорем

هر چند فروز‌یم همان شمع مزاریم

Зӯҳҳод агар ғарра найранг биҳиштанд

زهاد اگر غرهٔ نیرنگ بهشتند

Моҳами пари товус ба сар чун нагузорем

ماهم پر طاووس به سر چون نگذاریم

КмФрстӣ аз мо накунад нанги фузулӣ

کمفرصتی از ما نکند ننگ فضولی

Парвоз дар оташ фикан саъй шарорем

پرواز در آتش فکن سعی شراریم

Аз васли тааюн ба ғалат карда фароҳам

از وصل تعین به غلط‌ کرده فراهم

Аҷзои ман ва мо ки баҳам рабт надорем

اجزای من و ما که بهم ربط نداریم

Он қатраи хӯнӣ ки Биҷӯшем баҳам гар

آن قطرهٔ خونی‌که بجوشیم بهم‌گر

Бегонатар аз тавъамӣ дона борем

بیگانه‌تر از توأمی دانهٔ باریم

Каси ҷавҳари идроки бад ва нек надорад

کس جوهر ادراک بد و نیک ندارد

Аз оина пурсед ки мо бо ки дучорем

از آینه پرسید که ما با که دچاریم

Бояд ?илами хома наққош кашӣдан

باید الم خامهٔ نقاش کشیدن

Бар ҳар сари раҳмати сари сад қофила борем

بر هر سر رحمت سر صد قافله باریم

Бедил чаҳ тавон кард ба маҳрӯмии қисмат

بیدل چه توان کرد به محرومی قسمت

Мо хушки лабони соғари дарё ба канорем

ما خشک‌لبان ساغر دریا به کناریم