Ғайр ваҳдат барнатобад ҳиммати ирфони мо

غیر وحدت برنتابد همت عرفان ما

Доман хешаст чун саҳрои гули домони мо

دامن خویش است چون صحرا گل دامان ما

Шавқ дар бедаст впоиӣ нест маъюси талаб

شوق در بی‌دست‌وپایی نیست مأیوس طلب

Чун қалами саъй қадам меболад аз мижгони мо

چون قلم، سعی قدم می‌بالد از مژگان ما

Маънии изҳори субҳ аз ваҳшат иншо карда анд

معنی اظهار صبح از وحشت انشا کرده‌اند

Нома оҳем бе тобии ҳамон унвони мо

نامهٔ آهیم، بی‌تابی همان عنوان ما

Зини дабистони мисраи зулфии мусалсал хонда ем

زین دبستان مصرع زلفی مسلسل خوانده‌ایم

Хомшии мушкил ки гардад мақтаи девони мо

خامشی مشکل که گردد مقطع دیوان ‌ما

Ваҳшати мо зини чамани маҳмили каши сад ибрат аст

وحشت ما زین چمن محمل‌کش صد عبرت است

Нашканад рангӣ ки чинаш нест дар домони мо

نشکند رنگی که چینش نیست در دامان ما

Ёр дар оғӯшу ном ӯ намедонам ки чист

یار در آغوش و نام او نمی‌دانم که چیست

Содагӣ хатмаст чун ойӣна бар нисёни мо

سادگی ختم است چون آیینه بر نسیان ما

Дар тапидани гоҳи имкони шухӣ назора ем

در تپیدن‌گاه امکان، شوخی نظّاره‌ایم

Аз ғуборӣ ме тавон раҳи баст бар ҷавлони мо

از غباری می‌توان ره بست بر جولان ما

Муддао аз дил ба лаб нагузашта май сӯзади нафас

مدعا از دل به لب نگذشته، می‌سوزد نفس

ӣнқадар дорад хамӯшӣ оташи пинҳони мо

این‌قدَر دارد خموشی، آتش پنهان ما

Муғтанами дор эй шарари ҷўлонгаҳи оғӯши санг

مغتنم دار ای شرر! جولانگه آغوش سنگ

Танагии фарзати бағали вокрдаҳ дар майдони мо

تنگی فرصت، بغل واکرده در میدان ما

Ҷилва дар кораст ва мо бо худ қаноат карда ем

جلوه در کار است و ما با خود قناعت کرده‌ایم

Ба ки бар рӯй ту бошад чашми мо ҳайрони мо

به که بر روی تو باشد چشم ما حیران ما

Бедил аз ҳайрати забони дарди дили фаҳмидании сет

بیدل! از حیرت زبان درد دل فهمیدنی‌ست

Ойӣна май пӯшади имшаби нолаи урёни мо

آینه می‌پوشد امشب، نالهٔ عریان ما