Гар ба ин ваҳшати дҳдгрди ҷунуни сомони мо

گر به این وحشت دهد گرد جنون سامان ما

То сҳргштни гиребон май дарди урёни мо

تا سحر گشتن، گریبان می‌درد عریان ما

Файз ҳо меҷӯшад аз хоки баҳори бихўдӣ

فیض‌ها می‌جوشد از خاک بهار بی‌خودی

Субҳ фаршаст азшксти ранг дар бустони мо

صبح فرش است از شکست رنگ در بستان ما

Дар тамошоят ба ранги шамъ ҳарҷо ме рӯем

در تماشایت به رنگ شمع هرجا می‌رویم

Дидаи мо як қадам пешаст аз мижгони мо

دیدهٔ ما یک قدم پیش است از مژگان ما

Мҳўгрдидни алоҷи зтроб дил накард

محو گردیدن، علاج اضطراب دل نکرد

Азтҳирсрбаҳи шарики мавҷи шдтўФони мо

از تحیر سربه‌سر یک موج شد توفان ما

Аз шаҳодати интизорон бисот ҳайратем

از شهادت‌انتظاران بساط حیرتیم

Захмҳо вомондн чашмаст дар майдони мо

زخم‌ها، واماندن چشم است در میدان ما

Манзили мақсӯди гоми аввали афтодагии сет

منزل مقصود، گام اول افتادگی‌ست

Ҳмчўошк эй кош лғзидн шавад ҷавлони мо

همچو اشک، ای‌کاش لغزیدن شود جولان ما

Даври ҷомии зини чаман чун гули насиб мо нашуд

دور جامی زین چمن چون گل نصیب ما نشد

Ранг ногардӣда , охир мешавад даврони мо

رنگ ناگردیده‌، آخر می‌شود دوران ما

Сӯхти пеш аз мо дарин маҳфили чароғи интизор

سوخت پیش از ما در این محفل چراغ انتظار

Дида ёқӯб ноёбаст дркнъони мо

دیدهٔ یعقوب نایاب است، در کنعان ما

Мутриби сози тазаллуми пардаи дор хуй кист

مطرب ساز تظلم, پرده‌دار خوی کیست؟

Шуъла май пӯшади ҷаҳон аз нолаи урёни мо

شعله می‌پوشد جهان از نالهٔ عریان ما

Ҳастӣ мавҳуми ғайр аз нафй исботӣ надошт

هستی موهوم، غیر از نفی، اثباتی نداشت

Рафтани могрди пидокрд аз домони мо

رفتن ما گرد پیدا کرد از دامان ما

Чашми тобрҳми занами ашкӣ ба хӯн ғалтида аст

چشم تا بر هم زنم، اشکی به خون غلتیده است

Бсмл эҷодаст бедили ҷунбиши мижгони мо

بسمل‌ایجاد است بیدل! جنبش مژگان ما