Чун коғаз оташ зада меҳмони Бақоӣам

چون ‌کاغذ آتش‌زده مهمان بقاییم

Товуси пари афшони чаманзори Фноиим

طاووس پر افشان چمنزار فناییم

Ҳар чанд ба сомони асар бесар ва пойем

هر چند به سامان اثر بی‌سر و پاییم

Чун сбҳаҳи ҳамон сар ба кафи дасти дъоиим

چون سبحه همان سر به کف دست دعاییم

Шухии сару барги чамани ороӣ мо нест

شوخی سر و برگ چمن آرایی ما نیست

Яксар чу арақи ҷавҳари эҷоди ҳёиим

یکسر چو عرق جوهر ایجاد حیاییم

Вомонда аҷзем сару барги талаби кӯ

واماندهٔ عجزیم سر و برگ طلب‌ کو

Чун обилаи пои ҳамаи тан обила пойем

چون آبلهٔ پا همه تن آبله پاییم

Кам нест агар гӯши далели хабари мост

کم نیست اگر گوش دلیل خبر ماست

Аз дидан мо чашм бабандед сдоиим

از دیدن ما چشم ببندید صداییم

Ойӣнаи таҳқиқ муқобил напасандад

آیینهٔ تحقیق مقابل نپسندد

То муҳаррам оғӯш худем аз ту ҷудоӣам

تا محرم آغوش خودیم از تو جداییم

Бе саъии ҷунуни роҳ ба мақсад натавон барад

بی سعی جنون راه به مقصد نتوان برد

Бигзор ки як обила аз пӯсти броиим

بگذار که یک آبله از پوست برآییم

Кӯи сози нигоҳӣ ки ба як сайри гиребон

کو ساز نگاهی ‌که به یک سیر گریبان

Дилдори ниқобӣ ки надорад нгшоиим

دلدار نقابی که ندارد نگشاییم

Фардост ки яктоеи мо низ хаёл аст

فرداست ‌که یکتایی ما نیز خیال است

Амрўзкаҳ дар саҷдаи дутоӣам , дутоӣам

امروزکه در سجده دوتاییم‌، دوتاییم

Ойӣнаи асрори Гана парда хокаст

آیینهٔ اسرار غنا پردهٔ خاکست

То серума нагаштан ҳамаи оўозгдоиим

تا سرمه نگشتن همه آوازگداییم

Пеш ки дарди ҳуши гиребони таҳайюр

پیش که درّد هوش گریبان تحیر

Дили мунтазири фурсату фурсат ҳама моием

دل منتظر فرصت و فرصت همه ماییم

Дар дашти таваҳҳум ҷиҳатӣ нест муайян

در دشت توهم جهتی نیست معین

Моро чаҳ зарур аст бидонем кҷоиим

ما را چه ضرور است بدانیم‌کجاییم

Бар табъ шарар хуфт фурсат натавон баст

بر طبع شرر خفّت فرصت نتوان بست

Дар тинати мо сӯхти димоғӣ ки банноӣам

در طینت ما سوخت دماغی‌که بناییم

Бедил ба такаллуфи асарии сарф нафас кун

بیدل به تکلف اثری صرف نفس‌کن

Умрӣаст тиҳии косатар аз дасти дъоиим

عمریست تهی کاسه‌تر از دست دعاییم