Дили ҳайрат офаринаст ҳар сӯи нзргшоиим
دل حیرت آفرین است هر سو نظرگشاییم
Дар хона ҳечкас нест ойӣнааст ва моием
در خانه هیچکس نیست آیینه است و ماییم
Зини бештар чаҳ бошад ҳангомаи таваҳҳум
زین بیشتر چه باشد هنگامهٔ توهم
Чун гирд субҳ умрӣаст ҳеҷем ва худ намоем
چونگرد صبح عمریست هیچیم و خود نماییم
Моро чу шамъи азин базми бихўд гузаштанӣ ҳаст
ما را چو شمع ازین بزم بیخود گذشتنی هست
Гардун чаҳ брФрозбм сар нестем пойем
گردن چه برفرازیم سر نیستیم پاییم
То чанд дона мо нозад ба сахти ҷонӣ
تا چند دانهٔ ما نازد به سخت جانی
Дар як ду рӯзи дигар берун Осиёем
در یک دو دور دیگر بیرون آسیاییم
Ойӣнаи саодати иқбол бенишоне аст
آیینهٔ سعادت اقبال بینشانی است
Гар устихон шавад хок бар фарқ худ намоем
گر استخوان شود خاک بر فرق خود هماییم
Ойӣнаи машрабиҳо бегона вафо нест
آیینه مشربیها بیگانهٔ وفا نیست
Ҷояш ба дида гармаст бо ҳаркии ошноӣам
جایش بهدیده گرماست با هرکه آشناییم
Аҷзи талаб дар ин дашт бо мо чу ашк чашм аст
عجز طلب در این دشت با ما چو اشک چشم است
Ҳар чанд раҳ ба паҳлуаст муҳтоҷи сад ъсоиим
هر چند ره به پهلوست محتاج صد عصاییم
Шабнам чаҳ ҷом гирад аз нашъаи тааюн
شبنم چه جام گیرد از نشئهٔ تعین
Дар бода об дорем , паймонаи ҳёиим
در باده آب داریم، پیمانهٔ حیاییم
Муҳтоҷи зиндагиро иззат чаҳ эҳтимоласт
محتاج زندگی را عزت چه احتمالست
Лабрези нақди лиззат чун кӣсаи гадоӣам
لبریز نقد لذت چون کیسهٔ گداییم
То кӣ кашад тааюни идбори нисбати мо
تا کی کشد تعین ادبار نسبت ما
Нанагӣ чу бори мурдани дргрдни Бақоӣам
ننگی چو بار مردن درگردن بقاییم
Зоҳири хурӯши созиши ботини ҷаҳони нозаш
ظاهر خروش سازش باطن جهان رازش
эй муҳаррамон бафаҳмед мо зини миёни кҷоиим
ای محرمان بفهمید ما زین میان کجاییم
Шахс ҳаво мисолем хамёза хаёлем
شخص هوا مثالیم خمیازهٔ خیالیم
Гар сад фалак биболем сифр адам физойем
گر صد فلک ببالیم صفر عدم فزاییم
Ранг ҳиност ҳастӣ фурсати камӣни тағйир
رنگ حناست هستی فرصت کمین تغییر
Рӯзи сиёҳи худро то кӣ шафақ намоем
روز سیاه خود را تا کی شفق نماییم
Гӯши мурувватии кӯ каз мо назари напушад
گوش مروتی کو کز ما نظر نپوشد
Дасти ғариқ яъне фарёд бе сдоиим
دست غریق یعنی فریاد بیصداییم
Бар ҳар чаҳ дидаи вокрди оғӯши улфати мо
بر هر چه دیده واکرد آغوش الفت ما
Мижгон ба хам зад ва гуфт хуш бош пушт пойем
مژگان به خم زد و گفت خوش باش پشت پاییم
Дӯзах куҷост бедили ҷузи инфеъоли ғифлат
دوزخ کجاست بیدل جز انفعال غفلت
Оташи ҳариф мо нест збни об агар броиим
آتش حریف ما نیست زبن آب اگر برآییم