Шикасти ранг ки буд обёри ин гулшан

شکست رنگ که بود آبیار این‌ گلشن

Ба ҳар чаҳ менагарм нола кардааст ватан

به هر چه می‌نگرم ناله‌ کرده است وطن

Ба кулбае ки ман аз дарди ҳиҷр май нолам

به ‌کلبه‌ای که من از درد هجر می‌نالم

Ба қадар зарра чакад ашки дидаи равзан

به قدر ذره چکد اشک دیدهٔ روزن

Хаёли кишти гулу сайри лола ҳайф вафост

خیال‌ کشت‌ گل و سیر لاله حیف وفاست

зи чашми мунтазирони ҳам дамидааст саман

ز چشم منتظران هم دمیده است سمن

Тапидани саҳар аз офтоб ғофил нест

تپیدن سحر از آفتاب غافل نیست

Нафас бар оташи меҳр ту мезанад доман

نفس بر آتش مهر تو می‌زند دامن

Дили шикаста ба роҳи умед бисёр аст

دل شکسته به راه امید بسیار است

зи гирди мостгар доманат гирифт шикан

ز گرد ماست گر دامنت ‌گرفت شکن

Ба ваҳдати ман ва ту роҳ шубҳа натавон ёфт

به وحدت من و تو راه شبهه نتوان یافت

Манам ман ва , туе , ту , неи манӣ ту ва на ту ман

منم من و، تویی، تو، نی منی تو و نه تو من

Таровати чамани эътибор ҳасан ҳаёст

طراوت چمن اعتبار حسن حیاست

Чароғи ранги гул аз об мекунад равған

چراغ رنگ ‌گل از آب می‌کند روغن

з гуфтугӯ надиҳӣ ҷавҳари виқор ба бод

ز گفتگو ندهی جوهر وقار به باد

Ба мавҷ медиҳад аз оби сӯрат рафтан

به موج می‌دهد از آب صورت رفتن

Ба ҳар тариқи ҳамин поси обрӯ дайн аст

به هر طریق همین پاس آبرو دین است

Агар ту муҳаррамии ин шишаро ба санг мазан

اگر تو محرمی این شیشه را به سنگ مزن

Ҷунун бенафас орамида Эй дорем

جنون بی‌نفس آرمیده‌ای داریم

Чу зулфи силсилаи мости фориғ аз шеван

چو زلف سلسلهٔ ماست فارغ از شیون

Ба ормидгии вазъи хеш май нозбм

به آرمیدگی وضع خویش می‌نازبم

Чу оби оина дар ҷилва кардаем ватан

چو آب آینه در جلوه‌ کرده‌ایم وطن

Замонаи гӯи паии сомони ман макаши заҳмат

زمانه‌ گو پی سامان من مکش زحمت

Чароғи шуълаи моро басаст доғи лаган

چراغ شعلهٔ ما را بس است داغ لگن

Касе мабод ҳалоки ғурури раъное

کسی مباد هلاک غرور رعنایی

Чу шамъ бар сари мо теғ мекашад гардан

چو شمع بر سر ما تیغ می‌کشد گردن

Ҷунун агар напазирад ба хизматами бедил

جنون اگر نپذیرد به خدمتم بیدل

Камар чу нолаи занҷири бандам аз оҳан

کمر چو نالهٔ زنجیر بندم از آهن