Сафои дил ба чароғ бақо диҳад равған
صفای دل به چراغ بقا دهد روغن
Нафаси нлғзд аз ойӣна то буд равшан
نفس نلغزد از آیینه تا بود روشن
Гувоҳи пастии фитрати урӯҷи дъўтҳост
گواه پستی فطرت عروج دعوتهاست
Сухани баланди бўдто баланд нест сухан
سخن بلند بودتا بلند نیست سخن
Ба ғайр ҳеҷ намезояд аз хёлотт
به غیر هیچ نمیزاید از خیالاتت
Ба бод чанд шӯй чу ҳубоби обистан
به باد چند شوی چو حباب آبستن
Либос ваҳм наярзад ба хиҷлати тағйир
لباس وهم نیرزد به خجلت تغییر
Мабош зинда ба рангӣ ки боядат мурдан
مباش زنده به رنگیکه بایدت مردن
Шикасти ҷисми ҳамон фатҳ боб огоҳӣаст
شکست جسم همان فتح باب آگاهیست
Кушоди чашми ҳубоби сети чоки пероҳан
گشاد چشم حبابست چاک پیراهن
Чаҳ мумкин аст наболад ғурури дили знФс
چه ممکن است نبالد غرور دل زنفس
Ба мавҷ май дамад аз шишаи ҳам раги гардан
به موج میدمد از شیشه هم رگ گردن
Крости ҷуръати рафтор дар адбгаҳи аҷз
کراست جرأت رفتار در ادبگه عجز
Магар ба ранг диҳад боғбони гардидан
مگر به رنگ دهد باغبان گردیدن
Камоли арзи таҷарруд заъифӣаст ӣнҷо
کمال عرض تجرد ضعیفی است اینجا
Ба саъй ришта занад мавҷи чашмаи сӯзан
به سعی رشته زند موج چشمهٔ سوزن
Куҷост нафй ва чаҳ исботи ҷузи фузулии ваҳм
کجاست نفی و چه اثبات جز فضولی وهم
Парӣ парӣаст ту минои худ абас машкан
پری پریست تو مینای خود عبث مشکن
Ҳазор анҷум агар оварад фалак , фалак аст
هزار انجم اگر آورد فلک، فلک است
зи бахя тоза нахоҳад шуд ин либоси куҳан
ز بخیه تازه نخواهد شد این لباس کهن
Фурӯғи хонаи хуршед агар намоён нест
فروغ خانهٔ خورشید اگر نمایان نیست
Абаси здидаҳи хафоаши вомкни равзан
عبث زدیدهٔ خفاش وامکن روزن
Ба қисмати азалигар дилат шавад қонеъ
به قسمت ازلیگر دلت شود قانع
Басаст луқмаи бидрди срзбон ба даҳан
بس است لقمهٔبیدرد سرزبان به دهن
Ба як ду дам чаҳ таъаллуқ , кадоми озодӣ
به یک دو دم چه تعلق،کدام آزادی
Ба збрхок ба саҳрои вхонаҳи оташи зан
به زبرخاک به صحرا وخانه آتش زن
Муқӣми улфат кунҷ дилем лек чаҳ суд
مقیم الفتکنج دلیم لیک چه سود
Ки дарпайии ту зи мо пеш рафтааст ватан
که درپی تو ز ما پیش رفته است وطن
Ба пунбаи зорӣ агар роҳи барда Эй дарёб
به پنبه زاری اگر راه بردهای دریاب
Ки зери хок чаҳ миқдор рехтааст кафан
که زیر خاک چه مقدار ریخته است کفن
Чу лола аз дили афсурда то ба кӣ бедил
چو لاله از دل افسرده تا بهکی بیدل
Чароғи кушта тавон дошт дар таҳи доман
چراغ کشته توان داشت در ته دامن