Умрҳо дар парда буд асрори ваҳми мо ва ман

عمرها در پرده بود اسرار وهم ما و من

Сайқали зангори ин ойӣна шуд охири кафан

صیقل زنگار این آیینه شد آخر کفن

Бо иқомати мо нафаси сармоягон бе нисбатем

با اقامت ما نفس سرمایگان بی‌نسبتیم

Доманӣ дорад ғубори субҳ дар оҳани шикан

دامنی دارد غبار صبح در آهن شکن

Қайди ҷисмонӣ гуворо кард афсуни маош

قید جسمانی گوارا کرد افسون معاش

Баҳри обу донаи халқӣ дар қафас дорад ватан

بهر آب و دانه خلقی در قفس دارد وطن

Он ҳаваси манзил ки боғи ҷнтш номида анд

آن هوس منزل که باغ جنتش نامیده‌اند

Рангҳо чидаи сети лекин дар ғубори ваҳму занн

رنگها چیده‌ست لیکن در غبار وهم و ظن

Ҳар тарафи ҷоми хаёлии кҷклоаҳи бихўдии сет

هر طرف جام خیالی کجکلاه بیخودی‌ست

Гардиши чашмӣ ки дорад ин фарангии анҷуман

گردش چشمی که دارد این فرنگی انجمن

Чанд бошӣ инфеъоли омодаи ифроти айш

چند باشی انفعال آمادهٔ افراط عیش

Ханда саршор дорад гиря аз оби даҳан

خندهٔ سرشار دارد گریه از آب دهن

Ғофил аз тақдир бар тадбир май чинии дукон

غافل از تقدیر بر تدبیر می‌چینی دکان

Коргоҳ бениёзӣ нест ҷои илму фан

کارگاه بی‌نیازی نیست جای علم و فن

Аз иморати хишти ғифлат то лаҳади чидаи сети халқ

از عمارت خشت غفلت تا لحد چیده‌ست خلق

эй зи худ ғофили ту ҳам хиштии барӣни вайронаи зан

ای ز خود غافل تو هم خشتی براین ویرانه زن

Ҳечкас аз инфеъоли зиндагӣ огоҳ нест

هیچکس از انفعال زندگی آگاه نیست

Шамъи азшрм об мегардад ту зрбн кун лаган

شمع ازشرم آب می‌گردد تو زربن‌کن لگن

Он қадрҳо рафтан аз хешат намехоҳад талош

آنقدرها رفتن از خویشت نمی‌خواهد تلاش

Шамъро як гардиш рангаст ва сад доман задан

شمع را یک‌گردش رنگست و صد دامن زدن

Саъии хомӯшии саботи табъи иншо кардан аст

سعی خاموشی ثبات طبع انشا کردن است

Оташ ёқӯт мегардад нафас аз сӯхтан

آتش یاقوت می‌گردد نفس از سوختن

Қолаби фарсӯдаи заҳмати интизор марг нест

قالب فرسوده زحمت انتظار مرگ نیست

намекунад эҷоди сайл аз хубаши девори куҳан

می‌کند ایجاد سیل از خوبش دیوار کهن

Ғоза ӣ ҳасани адо осон намеояд ба даст

غازه ی حسن ادا آسان نمی‌آید به دست

Фикри хӯнҳо май хуи рад то ранг мегирад сухан

فکر خونها می‌ خو‌رد تا رنگ می گیرد سخن

Коргоҳи интизори мо тасаллии боф буд

کارگاه انتظار ما تسلی باف بود

Пунбаи чашм сипед оварад буии перҳан

پنبهٔ چشم سپید آورد بوی پیرهن

Хӯни помолӣ ки чун ранг ҳиноят дода анд

خون پامالی که چون رنگ حنایت داده‌اند

Обрӯ гардад агар бар ҷои туоне рехтан

آبرو گردد اگر بر جا توانی ریختن

Зиндагии бедили ҷаҳониро зи марг огоҳ кард

زندگی بیدل جهانی را ز مرگ آگاه‌ کرد

Маҳв буд андӯҳ рафтангар наме буд омадан

محو بود اندوه رفتن‌ گر نمی‌بود آمدن