Охир аз бори таъаллуқҳои асбоби ҷаҳон
آخر از بار تعلقهای اسباب جهان
Ибратӣ бастем бар дӯши нигоҳи нотавон
عبرتی بستیم بر دوش نگاه ناتوان
Аз хами гардуни муҳайёи шӯ ба ?имаии бало
از خم گردون مهیا شو به ایمای بلا
Тир мебошад ишоратҳои абрӯии камон
تیر میباشد اشارتهای ابروی کمان
Аз таъаммул чанд бояд обрӯии шавқи рехт
از تأمل چند باید آبروی شوق ریخت
Хомшӣ то кӣ гиреҳ дар риштаи сози фиғон
خامشی تا کی گره در رشتهٔ ساز فغان
Заҳмат бисёр дорад аз адами гул карданат
زحمت بسیار دارد از عدم گل کردنت
Нақб дар хорои занӣ каз номи худ ёбии нишон
نقب در خارا زنی کز نام خود یابی نشان
Гар чунин ҳайрати Аннан ҷустуҷӯҳо ме кашад
گر چنین حیرت عنان جستجوها میکشد
Ҷавҳар ойӣна мегардад ғубори корвон
جوهر آیینه میگردد غبار کاروان
Гар фурӯғи дили ҳавас дорӣ хамӯшӣ соз кун
گر فروغ دل هوس داری خموشی ساز کن
намешавад ин шамъро афшодани домани забон
میشود این شمع را افشاندن دامن زبان
Аз саводи чашми пай бар маънии дил барда ам
از سواد چشم پی بر معنی دل بردهام
Дар ҳамин хоки сияҳи ойӣна Эй дорам гумон
در همین خاک سیه آیینهای دارم گمان
Арзи ҷавҳар дар ғубори хиҷлатам пӯшида аст
عرض جوهر در غبار خجلتم پوشیده است
Ин замона ойӣнаам чашмӣаст дар мижгони ниҳон
این زمانه آیینهام چشمی است در مژگان نهان
Ҳамчуи он тифлӣ ки бастонаш кунад хамёзаи санҷ
همچو آن طفلی که بستانش کند خمیازه سنج
Захми дил аз шавқи пайконат наме бандади даҳон
زخم دل از شوق پیکانت نمیبندد دهان
Шаб ба васли турраи ?ути фикр мусалсал доштем
شب به وصل طرهات فکر مسلسل داشتیم
Як сухан чун шона ам нагузашт ҷузи мӯ бар забон
یک سخن چون شانهام نگذشت جز مو بر زبان
Мушти хоки ман ниёзи саҷда таслим ӯст
مشت خاکِ من نیاز سجدهٔ تسلیم اوست
Об агар гирдами зкўӣ ӯ наме гирдами равон
آب اگر گردم زکوی او نمیگردم روان
Рафт бедили умрҳо чун ранг бар боди умед
رفت بیدل عمرها چون رنگ بر باد امید
Ғунчаи вории ҳам дар ин гулшани нбстми ошён
غنچه واری هم در این گلشن نبستم آشیان