Сахти ҷонӣ ҳркҷо ояд ба арзи имтиҳон

سخت جانی هرکجا آید به عرض امتحان

Мағзи моро чун садаф хоҳад баровард устихон

مغز ما را چون صدف خواهد برآورد استخوان

Тира бахтӣ дорад аз иқболи ранги мо нишон

تیره بختی دارد از اقبال رنگ ما نشان

намекунад фонӯси шаби равшани чароғи каҳкашон

می‌کند فانوس شب روشن چراغ‌ کهکشان

Аз хами мижгон бурун тозаст парвози нигоҳ

از خم مژگان برون تاز است پرواز نگاه

Ваҳшати мо бол ва пар карда сети андари ошён

وحشت ما بال و پر کرده‌ست اندر آشیان

Дар биёбоне ки меболад Ром девона ам

در بیابانی که می‌بالد رم دیوانه‌ام

намекунанд аз нақши пои миқрози ваҳшати оҳӯон

می‌کنند از نقش پا مقراض وحشت آهوان

Гар нашуд девонаи ман по ба домони адаб

گر نشد دیوانهٔ من پا به دامان ادب

Ноларо занҷир мегардад раги хоби гарон

ناله را زنجیر می‌گردد رگ خواب گران

Магзар эй шӯх аз тавофи дидаи ҳайрони ман

مگذر ای شوخ از طواف دیدهٔ حیران من

Дорад ин нақши қадам аз тарзи рафтории нишон

دارد این نقش قدم از طرز رفتاری نشان

Ранг мебозад саропоем ба як парвози дил

رنگ می‌بازد سراپایم به یک پرواز دل

Дар насими бол булбул дорад ин гулшани хазон

در نسیم بال بلبل دارد این گلشن خزان

Тешаи Фарҳоди ман мизроби соз дард кист

تیشهٔ فرهاد من مضراب ساز درد کیست

Каз раг ҳар санг ҳамчун тор меҷӯшад фиғон

کز رگ هر سنگ همچون تار می‌جوشد فغان

Ҳарфӣ аз чашм терм гуфтанд дар гӯши муҳӣт

حرفی از چشم ترم گفتند در گوش محیط

Мавҷаш аз гирдоб монад ангушти ҳайрат дар даҳон

موجش از گرداب ماند انگشت حیرت در دهان

Ҳасратам ҳар ҷонишони новаки ноз ту кард

حسرتم هر جانشان ناوک ناز تو کرد

Рехти мағз аз устихони мо чу об аз новдон

ریخت مغز از استخوان ما چو آب از ناودان

Қобили арзи суҷудати кӯ ба сомони ҷабҳа Эй

قابل عرض سجودت کو به سامان جبهه‌ای

Аз арақи обии магари пошам ба хоки остон

از عرق آبی مگر پاشم به خاک آستان

Ҳар ду олам дар каманди сар ба зону бастан аст

هر دو عالم در کمند سر به زانو بستن است

Хона дорад дар бағал то ҳалқа мебошад камон

خانه دارد در بغل تا حلقه می‌باشد کمان

Нест бедили гӯшаи гирӣҳои мо бе маслиҳат

نیست بیدل گوشه گیریهای ما بی‌مصلحت

Хилватӣ май бояд арбоби суханро чун забон

خلوتی می‌باید ارباب سخن را چون زبان