Дар маҳфили мо ва манам , маҳви сафир ҳар садо
در محفل ما و منم، محو صفیر هر صدا
Нами хӯрдаи сози ваҳшатам , зини нағмаҳои трсдо
نم خورده ساز وحشتم، زین نغمههای ترصدا
Ҳайрати наво афсонаам , аз хеши пар бегона ам
حیرتنوا افسانهام، از خویش پر بیگانهام
То дар дарун хона ам дорам бурун дар садо
تا در درون خانهام دارم برون در صدا
Ёди нигоҳи серумаи гавани хондаи сет бар ҳолами фусун
یاد نگاه سرمهگون خواندهست بر حالم فسون
Мушкил ки бемор маро бархезад аз бистари садо
مشکل که بیمار مرا برخیزد از بستر صدا
Дар фикри он мӯии миён аз бас ки гаштами нотавон
در فکر آن موی میان از بس که گشتم ناتوان
Май чрбдми сад перҳан бар пайкари лоғари садо
میچربدم صد پیرهن بر پیکر لاغر صدا
Зон ҷилваи як мижгон задани ойӣнаро ғофил шудан
زان جلوه یک مژگانزدن آیینه را غافل شدن
Дорад чу занҷири ҷунун ҷушондан аз ҷўҳрсдо
دارد چو زنجیر جنون جوشاندن از جوهر صدا
Ранҷи ғам ва шодӣ мабар , кӯи мутриби вкўи навҳа гар
رنج غم و شادی مبر، کو مطرب و کو نوحهگر؟
Мушти сапанд бехабар дорад дарин миҷмари садо
مشت سپند بیخبر دارد درین مجمر صدا
Дркорўони ваҳму занн , не ғурбатаст вении ватан
در کاروان وهم و ظن، نی غربت است و نی وطن
Халқии згрди мо вмни бастаи сети маҳмил бар садо
خلقی ز گرد ما و من بستهست محمل بر صدا
Аз ҳарфу савт беасар шуд ҷаҳли лангари дортар
از حرف و صوت بیاثر شد جهل لنگردارتر
Бркўаҳ хонд нокуҷои афсуни болу пари садо
بر کوه خواند ناکجا افسون بال و پر صدا
Чанд аз тапиши пардохтан , теғи тазаллуми охтн
چند از تپش پرداختن، تیغ تظلم آختن
Берун нахоҳад тохтани зини гунбад бе дар садо
بیرون نخواهد تاختن زین گنبد بیدر صدا
Охири дарин базми тъб афсона монад ва рафт шаб
آخر درین بزم تعب افسانه ماند و رفت شب
зи бас ба хушкӣ зад тараб май гашти дрсоғри садо
از بس به خشکی زد طرب میگشت در ساغر صدا
Осон набӯд эй бехабар аз шавқи дили бурдани асар
آسان نبود ای بیخبر از شوق دل بردن اثر
Дрхўди шикастами онқдркоин сафҳа зад мстри садо
در خود شکستم آنقدر کاین صفحه زد مسطر صدا
Бедил ба худ то зиндаам субҳи қиёмат ханда ам
بیدل به خود تا زندهام صبح قیامت خندهام
Каз шӯри назм афкандаам дргўшҳои кари садо
کز شور نظم افکندهام درگوشهای کر صدا