Кард ҳарф бе нишонами олимиротар забон
کرد حرف بینشانم عالمی را تر زبان
Ҳамчуи анқои ошёнӣ бастаам дар ҳар забон
همچو عنقا آشیانی بستهام در هر زبان
Васфи он хати шӯхеи дордкаҳ дар андеша аш
وصف آن خط شوخیی داردکه در اندیشهاش
намедуанд рбшаҳҳо мавҷи руки гул бар забон
میدواند ربشهها موج رک گل بر زبان
Ба ки ошиқи ҳасрати дидор дар дил башмурд
بهکه عاشق حسرت دیدار در دل بشمرد
Мавҷ сайлобаст агрҷўшди зи чашмтар забон
موج سیلاب است اگرجوشد ز چشمتر زبان
Матлаби дидори ҳайронам чисон гардад адо
مطلب دیدار حیرانم چسان گردد ادا
Хоси он олами таҳайюр , тоби ин кишвари забон
خاص آن عالم تحیر، تاب اینکشور زبان
Аҳли маънии як қалам дар забт асрор худанд
اهل معنی یک قلم در ضبط اسرار خودند
Мавҷ мумкин нест беруни оради азгўҳри забон
موج ممکن نیست بیرون آرد ازگوهر زبان
Бехамӯшӣ кулбаи дили офият асбоб нест
بیخموشیکلبهٔ دل عافیت اسباب نیست
Кош гардад шамъи ин кошонаро сарсари забон
کاش گردد شمع این کاشانه را صرصر زبان
Офияти хоҳӣ тбро кун зи азҳоркмол
عافیت خواهی تبرا کن ز اظهارکمال
Рӯ ба нохун мекунад ойӣнаи ҷавҳари забон
رو به ناخن میکند آیینهٔ جوهر زبان
Роҳати аҳли сухан дар бе сухани гардидани сет
راحت اهل سخن در بیسخن گردیدنست
Ғайр хомӯшӣ надорад болашу бистари забон
غیر خاموشی ندارد بالش و بستر زبان
Баҳр брхўд метапад аз худ фурӯшӣҳои мавҷ
بحر برخود میتپد از خود فروشیهای موج
Олимӣ бетоқатаст аз мардумонтар забон
عالمی بیطاقت است از مردمان تر زبان
РозкмзрФон наме пӯшади ҳуҷуми эҳтиёҷ
رازکمظرفان نمیپوشد هجوم احتیاج
намекашад дар тишнагӣҳо аз садои соғари забон
میکشد در تشنگیها از صدا ساغر زبان
Шӯри дил чун ғунча аз рангами гиребон май дард
شور دل چون غنچه از رنگمگریبان میدرد
Поси хомӯшӣ чисон дорам ба як дафтари забон
پاس خاموشی چسان دارم به یک دفتر زبان
Ҳарки дорад қӯти рӯҳонии азкоҳши тиҳии сет
هرکه دارد قوت روحانی ازکاهش تهیست
Бедил аз заъфи бадан кам мешавад лоғари забон
بیدل از ضعف بدنکم میشود لاغر زبان