То таби ишқи оташамро дод сар дар сӯхтан
تا تب عشق آتشم را داد سر در سوختن
Пунба шуд хокистар аз шӯри мукаррар сӯхтан
پنبه شد خاکستر از شور مکرر سوختن
Ҳастӣ ушшоқ аз ойини ҷаҳон дигар аст
هستی عشّاق از آیین جهان دیگر است
Бастаи ҷузи оташи ду олам бар самандар сӯхтан
بسته جز آتش دو عالم بر سمندر سوختن
Равшанаст иқболи мо чун шамъ дар малики ҷунун
روشن است اقبال ما چون شمع در ملک جنون
Тахти доғу лашкари оҳу ашки афсар сӯхтан
تخت داغ و لشکر آه و اشک افسر سوختن
Дар дили афсурдаи хӯн ҳо мехӯрд номӯси ишқ
در دل افسرده خونها میخورد ناموس عشق
Оташ ёқӯт дорад то ба маҳшар сӯхтан
آتش یاقوت دارد تا به محشر سوختن
Чанд бинад орзӯ дар дайри найранги хаёл
چند بیند آرزو در دیر نیرنگ خیال
Чун хаёл бетамизон май ба соғар сӯхтан
چون خیال بیتمیزان می به ساغر سوختن
Бо вуҷӯди васл дар базми ҳузурам бор нест
با وجود وصل در بزم حضورم بار نیست
Бишинав аз парвонаи дигари қиссаи пар сӯхтан
بشنو از پروانه دیگر قصهٔ پر سوختن
Дил ба дастовар талоши дигарати оворагеи сет
دل به دست آور تلاش دیگرت آوارگیست
Мавҷро бояд нафас дар саъии гавҳар сӯхтан
موج را باید نفس در سعی گوهر سوختن
Бенадомат нест ишқ аз нисбати табъи фузул
بیندامت نیست عشق از نسبت طبع فضول
Гиря ҳо дорад зи дасти ҳизумтар сӯхтан
گریهها دارد ز دست هیزم تر سوختن
Ҳамчуи ахгари хоб роҳат хоҳадат бедор кард
همچو اخگر خواب راحت خواهدت بیدار کرد
Нест ғофили гармии паҳлуи зи бистар сӯхтан
نیست غافل گرمی پهلو ز بستر سوختن
Шаб ба дил гуфтам чаҳ бошад обрӯии зиндагӣ
شب به دل گفتم چه باشد آبروی زندگی
Гуфт чун парвона дар оғӯши дилбар сӯхтан
گفت چون پروانه در آغوش دلبر سوختن
Нуқтае чанд аз шарор коғазам карда сети доғ
نقطهای چند از شرار کاغذم کردهست داغ
Бетакаллуф интихобӣ дошт дафтар сӯхтан
بیتکلف انتخابی داشت دفتر سوختن
Миҳмони ибратӣ эй шамъи пар бар худ мбол
میهمان عبرتی ای شمع پُر بر خود مبال
То буд паҳлавӣ чарбат нест лоғрсўхтн
تا بود پهلوی چربت نیست لاغرسوختن
Бо дили маъюси аҳдӣ бастаем ва чора нест
با دل مأیوس عهدی بستهایم و چاره نیست
Кас чаҳ созад нест бедили ҷои дигар сӯхтан
کس چه سازد نیست بیدل جای دیگر سوختن