Пар ташнааст ҳирси фузулии камӣни мо

پُر تشنه است حرص فضولی‌کمین ما

Ёрб арақ ба хок наризад ҷабини мо

یارب! عرق به خاک نریزد جبین ما

Оҳ аз ҳаловати сухани вхлқ бе тамиз

آه از حلاوت سخن و خلق بی‌تمیز

Оташ ба хона ки занад ангабини мо

آتش به خانهٔ که زند انگبین ما؟

Умрии сет бо хаёлгар ва тоз паҳлуем

عمری‌ست با خیال گروتاز پهلویم

Гардун ба Рахши мавҷи гҳрбсти зини мо

گردون به رخش موج گهر بست زین ما

Ғайриаз шикасти чинии дил кин замон дамид

غیر از شکست چینی دل کاین زمان دمید

Мӯе надошт хомаи наққоши чини мо

مویی نداشت خامهٔ نقاش چین ما

Пайғоми аҷзи серумаи наво боки ме расад

پیغام عجز سرمه‌نوا با که می‌رسد؟

Шояд магас ба пунбаи расонади танини мо

شاید مگس به پنبه رساند طنین ما

Ҳарфии ншдъён ки тавон хонд вФҳм кард

حرفی نشد عیان که توان خواند و فهم کرد

Басии хома буд муншии хати ҷабини мо

بی‌خامه بود منشی خط جبین ما

Ёрб замини нарм чаҳ созад ба нақши по

یارب! زمین نرم چه سازد به نقش پا؟

Доғ гузаштагон накунӣ дилнишини мо

داغ گذشتگان نکنی دلنشین ما

Бишкастаем домани ваҳшати чўгрдбод

بشکسته‌ایم دامن وحشت چو گردباد

Дастии блндкрди зчини остини мо

دستی بلند کرد ز چین، آستین ما

Чандон намак надошт ба худ чашм духтан

چندان نمک نداشت، به‌خود چشم دوختن

СдоФрин ба ғифлати ғайриофарини мо

صد آفرین به غفلت غیرآفرین ما

Дар малики нестӣ чаҳ тасарруфи кндксӣ

در ملک نیستی چه تصرف کند کسی؟

Ънқогмаст дар паии номи нигини мо

عنقا گم است در پی نام نگین ما

Гаштем доғи хилвати маҳфил вале чўшмъ

گشتیم داغ خلوت محفل ولی چو شمع

Худро надид ғифлати ойӣнаи байни мо

خود را ندید غفلت آیینه‌بین ما

Бархестани зи шарми заъифӣ чаҳ мумкин аст

برخاستن ز شرم ضعیفی, چه ممکن است؟

Бедили ғубор нам зада дорад замини мо

بیدل! غبار نم‌زده دارد زمین ما