Сафо гул кардае то кӣ ғубор ранг нашикастан
صفا گل کردهای تا کی غبار رنگ نشکستن
Таҳайюр дорад аз минои тилисм санг нашикастан
تحیر دارد از مینا طلسم سنگ نشکستن
Ба ин аҷзӣ ки соз туаст аз вазъ адаб магзар
به این عجزی که ساز توست از وضع ادب مگذر
Ба доман аз ҳаё давраст пой ланг нашикастан
به دامن از حیا دور است پای لنگ نشکستن
Кафии хокӣу афсун нафас додааст бар бодат
کفی خاکی و افسون نفس داده است بر بادت
Кулоҳи ноз то кӣ бар чунин авранг нашикастан
کلاه ناز تا کی بر چنین اورنگ نشکستن
Амл чун реша дар хоками надоди ором саҳараст ин
امل چون ریشه در خاکم نداد آرام سحر است این
Ба манзил хуфтану гирди раҳ ва фарсанг нашикастан
به منزل خفتن و گرد ره و فرسنگ نشکستن
Ба ваҳм эй кош мекардам алоҷ бе дмоғиҳо
به وهم ای کاش میکردم علاج بی دماغیها
Расо шуд нашъаи ёс аз хумор банг нашикастан
رسا شد نشئهٔ یاس از خمار بنگ نشکستن
Нагардад ҳечкас ёрб ситами Фрсои худдорӣ
نگردد هیچکس یارب ستم فرسای خودداری
Дарин кҳсор дорад навҳа бар ҳар санг нашикастан
درین کهسار دارد نوحه بر هر سنگ نشکستن
Дарин гулшан ки ваҳшати даст дар оғӯш гул дорад
درین گلشن که وحشت دست در آغوش گل دارد
Чаро чун ғунчаи домон ту гирад танг нашикастан
چرا چون غنچه دامان تو گیرد تنگ نشکستن
Ба ҷоми айши имкон умрҳо шуд санг май борад
به جام عیش امکان عمرها شد سنگ میبارد
Ту ҳам зини олимӣ то чанд хоҳӣ ранг нашикастан
تو هم زین عالمی تا چند خواهی رنگ نشکستن
Саломат аз дили афсурда хӯнҳо мехӯрд бедил
سلامت از دل افسرده خونها میخورد بیدل
Надомат мекашад зини соз беоҳнк нашикастан
ندامت میکشد زین ساز بی آهنک نشکستن