Доғами зи абри дида ба шабнам гиристан

داغم ز ابر دیده به ‌شبنم گریستن

Яъне ки беш апн натавон кам гиристан

یعنی ‌که بیش از این نتوان‌ کم ‌گریستن

эй дида бо либоси сияҳи гиряи ?ут хуш аст

ای دیده با لباس سیه‌گریه‌ات خوش است

Дорад гулоби ҷомаи мотам гиристан

دارد گلاب جامهٔ ماتم گریستن

Бар сози зиндагонии худ низ ханда Эй

بر ساز زندگانی خود نیز خنده‌ای

То чанд дар вафоти аб ва ъам гиристан

تا چند در وفات اب و عم ‌گریستن

Ту ибни одамии ?герати умед раҳматӣ аст

تو ابن آدمی‌ گرت امید رحمتی است

Мироси дидаи гири зи одам гиристан

میراث دیده گیر ز آدم گریستن

Гар шуд дил аз нишоту лаб аз ханда бе насиб

گر شد دل از نشاط و لب از خنده بی‌نصیب

Ёрб зи чашм мо нашавад кам гиристан

یارب ز چشم ما نشود کم گریستن

Заъф инчунин ки хасм тавоноӣ манаст

ضعف اینچنین‌که خصم توانایی منست

Мушкил ки бе рухи ту тавонам гиристан

مشکل که بی‌رخ تو توانم گریستن

Шабнами зи васли гул чаҳ нишот орзӯ кунад

شبنم ز وصل گل چه نشاط آرزو کند

ӣнҷост бар нигоҳи мақдам гиристан

اینجاست بر نگاه مقدم گریستن

Каси ӣнқадари адаби қафаси дард дил мабод

کس اینقدر ادب قفس درد دل مباد

Ашкам набаст тоқати икдм гиристан

اشکیم و نیست طاقت یکدم گریستن

Токии дарин баҳори тараби хандаҳои субҳ

تاکی درین بهار طرب خنده‌های صبح

Ин ханда туамаст ба шабнам гиристан

این خنده توام است به شبنم گریستن

Шерозаи мувофиқати охир гусастанӣ аст

شیرازهٔ موافقت آخر گسستنی است

Бояд ду рӯз чун мижа бо ҳам гиристан

باید دو روز چون مژه با هم گریستن

Хиҷлати ризо ба шухӣ ашкам наме диҳад

خجلت رضا به شوخی اشکم نمی‌دهد

Май боядам ба саъии ҷабини нам гиристан

می‌بایدم به سعی جبین نم گریستن

Бедили зи шишаҳои нигун бода ме кашад

بیدل ز شیشه‌های نگون باده می‌کشند

Зебост аз қадӣ ки буд хам гиристан

زیباست از قدی که شود خم گریستن