Кӯтоҳ нест силсилаи дӯди оҳи мо

کوتاه نیست سلسلهٔ دود آه ما

Ошуфтагӣ ба зулф ки вогрди роҳи мо

آشفتگی به زلف که وا کرد راه ما؟

Софи тараб з ҳастӣ модрдклФт аст

صاف طرب ز هستی ما دُرد کلفت است

Дорад нафас чу оинаи рӯзи сиёҳи мо

دارد نفس چو آینه، روز سیاه ما

Дарёади ҷилваи ту дил аз даст дода ем

در یاد جلوهٔ تو دل از دست داده‌ایم

Нав ҳайратаст оина кам нигоҳи мо

نوحیرت است آینهٔ کم‌نگاه ما

Зини боғи саъии шабнами мо доғи яъси барад

زین باغ، سعی شبنم ما، داغ یأس برد

Баррагӣ наёфтем ки гардад паноҳи мо

برگی نیافتیم که گردد پناه ما

Аз дастгоҳи обилаи иқбол мо мапурс

از دستگاه آبله، اقبال ما مپرس

Дрзирпои шикасти заъифии кулоҳи мо

در زیر پا شکست ضعیفی، کلاه ما

Чун ашки срдроблаҳ печида ме рӯем

چون اشک، سر در آبله پیچیده، می‌رویم

Хорост агар ҳамаи мижаи резӣ ба роҳи мо

خاراست اگر همه مژه ریزی به راه ما

Ҳайрат гудохт шабнами шаккии бҳоркрд

حیرت گداخت، شبنم اشکی بهار کرد

Бории дарин чаман нафасӣ зад нигоҳи мо

باری در این چمن، نفسی زد نگاه ما

Ҳарҷо расидаемтарӣ мавҷ ме занад

هرجا رسیده‌ایم، تری موج می‌زند

Олами тилисми як арақаст азгноаҳи мо

عالم، طلسم یک عرق است از گناه ما

Дар олимӣ ки фиш равад даъвии ҳасад

در عالمی که پیش رود دعوی حسد

Ёрб мабод ғифлати мокинаҳи хоҳи мо

یارب! مباد غفلت ما کینه‌خواه ما

Бедили зи бскаҳ беасар арз ҳастӣ ам

بیدل! ز بس‌که بی‌اثر عرض هستی‌ام

Кардӣ накард дар дили ойӣнаи оҳи мо

گردی نکرد در دل آیینه، آه ما