Доғ гул кард баҳор аз асари лолаи мо

داغ گل کرد بهار از اثر لالهٔ ما

Серума гардид садои ҷараси нолаи мо

سرمه گردید صدای جرس نالهٔ ما

Мҳўҷўлони ҳаваси гашти срўбрги нимув

محو جولان هوس گشت سر و برگ نمو

Дошт паргори ҳавои шуълаи ҷуволаи мо

داشت پرگار هوا شعلهٔ جوالهٔ ما

Чанд чун чашм батон қофилаи солории ноз

چند چون چشم بتان قافله‌سالاری ناز؟

Асари рӯз сиёҳаст ба дунболаи мо

اثر روز سیاه است به دنبالهٔ ما

Бо ҳамаи ҷаҳлгар аз зоҳиди вмкрши пурсӣ

با همه جهل گر از زاهد و مکرش پرسی

Сомрӣ нест фусуни қобили гӯсолаи мо

سامری نیست فسون قابل گوسالهٔ ما

Оқибати ҳамчуи чанор аз асари дасти дуо

عاقبت همچو چنار از اثر دست دعا

Оташ оварад буруни зҳдкҳни солаи мо

آتش آورد برون زهد کهن‌سالهٔ ما

Бар сияҳи бахтии худ нози ду олам дорем

بر سیه‌بختی خود ناز دو عالم داریم

Соя дорад мижаи ?ут бар сари банголаи мо

سایه دارد مژه‌ات بر سر بنگالهٔ ما

Ҳамчуи шамъ аз чамани ойӣна соғар зада ем

همچو شمع از چمن آیینه ساغر زده‌ایم

Гар расад ранг ба парвоз шавад ҳолаи мо

گر رسد رنگ به پرواز شود هالهٔ ما

Об бояд шудан аз хиҷлати изҳори охир

آب باید شدن از خجلت اظهار آخر

Арақӣ ҳаст гиреҳ дар назари жолаи мо

عرقی هست گره در نظر ژالهٔ ما

Дрнаҳи байзаи афлоки шикофии бедил

درِ نُه بیضهٔ افلاک شکافی بیدل!

То ба коми тапишӣ бол кашад нолаи мо

تا به کام تپشی بال کشد نالهٔ ما