Ғунчаи сон бедараст хонаи мо

غنچه‌سان، بی‌در است خانهٔ ما

Байза гул карда ошиёнаи мо

بیضه گل کرده آشیانهٔ ما

Ҳамчуи шабнами дарин чаман маҳв аст

همچو شبنم در این چمن محو است

Ба нами чашми обу донаи мо

به نم چشم، آب و دانهٔ ما

Боли брбол шӯҳрат анқост

بال بر بال شهرت عنقاست

Ранги ором дар замонаи мо

رنگ آرام در زمانهٔ ما

Нест ҷзшълаҳи хоки маъбади ишқ

نیست جز شعله خاک معبد عشق

Ҷабҳа сӯзаст остонаи мо

جبهه‌سوز است آستانهٔ ما

Хоби роҳат наем , дардисарем

خواب راحت نه‌ایم‌، دردسریم

Машну аз ҳеҷ каси фасонаи мо

مشنو از هیچ‌کس فسانهٔ ما

Нотавони тоири пркоҳим

ناتوان طایرِ پرِ کاهیم

Гирдбодаст ошиёнаи мо

گردباد است آشیانهٔ ما

Нанишинад магар ба хок дарат

ننشیند مگر به خاک درت

Ашк бедасту пои равонаи мо

اشک بی‌دست‌وپا روانهٔ ما

намекашад инфеъоли озодӣ

می‌کشد انفعال آزادی

Сарв аз оҳи ошиқонаи мо

سرو از آه عاشقانهٔ ما

Шуълаи оҳанг хӯн Мансурем

شعله‌آهنگ خون منصوریم

Сози мо сӯхт аз таронаи мо

ساز ما سوخت از ترانهٔ ما

Ҳилаи зиндагӣ ниқоб фаност

حیلهٔ زندگی، نقاب فناست

Кош равшан шавад баҳонаи мо

کاش روشن شود بهانهٔ ما

Дили ҷамъи ин замон чаҳ имкон аст

دل جمع این زمان چه امکان است؟

Реша гул кард ва рафт донаи мо

ریشه گل کرد و رفت دانهٔ ما

Бас буд ҳамчуи дидаи бедил

بس بود همچو دیدهٔ بیدل

Шавқи дидори шамъи хонаи мо

شوق دیدار، شمع خانهٔ ما

Хониш
ғзл шморҳ 249 — ъндлӣб