Саъии дайру ҳарами баҳонаи мо

سعی دیر و حرم بهانهٔ ما

Баради моро зостонаҳи мо

برد ما را ز آستانهٔ ما

Бскаҳ дар пардаи дили аФсрдим

بس‌که در پردهٔ دل افسردیم

Тор шуд шухии таронаи мо

تار شد شوخی ترانهٔ ما

Ҳарфи зулф мусалсалӣ дорем

حرف زلف مسلسلی داریم

Кист фаҳмади забони шонаи мо

کیست فهمد زبان شانهٔ ما؟

Ҷилва кардем ва ҳеҷ нанамудем

جلوه کردیم و هیچ ننمودیم

Нест ойӣна дар замонаи мо

نیست آیینه در زمانهٔ ما

Шуълаи ранг то дамид намонад

شعلهٔ رنگ تا دمید، نماند

Буд парвози мо забонаи мо

بود پرواز ما زبانهٔ ما

Хиҷлатандӯд мазраъ арақем

خجلت‌اندود مزرع عرقیم

Об шуд то дамид донаи мо

آب شد، تا دمید دانهٔ ما

Чун сҳргрмтози ҳрмоним

چون سحر، گرمتاز حرمانیم

Дам сардӣаст тозӣонаи мо

دمِ سردی‌ست تازیانهٔ ما

Аз муқӣмон парда рангем

از مقیمان پردهٔ رنگیم

Бол ва пар дорад ошиёнаи мо

بال و پر دارد آشیانهٔ ما

Гӯшаи дил гирифтаем зи даҳр

گوشهٔ دل گرفته‌ایم ز دهر

Чун камони дрхўди сети хонаи мо

چون کمان، در خود است خانهٔ ما

Ба фанои ҳам зхўиш натавон рафт

به فنا هم ز خویش نتوان رفت

Дар миёни ғӯтаи здкронаҳи мо

در میان غوطه زد کرانهٔ ما

Нақши пои шӯ , суроғ мо дарёб

نقش پا شو، سراغ ما دریاب

Ҳаст азин дар раҳе ба хонаи мо

هست از این در، رهی به خانهٔ ما

Бедили зи хобҳои ваҳм мапурс

بیدل! از خواب‌های وهم مپرس

Мо надорем ҷузи фасонаи мо

ما نداریم جز فسانهٔ ما

Хониш
ғзл шморҳ 250 — ъндлӣб