Дар ҷунуни ҷӯши сувидо танг дорад ҷои ман

در جنون جوش سویدا تنگ دارد جای من

Чашми оҳӯи сояи афкандаи сет бар саҳрои ман

چشم آهو سایه افکنده‌ست بر صحرای من

Аз ҳавопарвардагон навбаҳори ваҳшатам

از هوا پروردگان نوبهار وحشتم

Чун саҳар аз икдгр Пошиданаст аҷзои ман

چون سحر از یکدگر پاشیدن است اجزای من

Нотавонӣҳои мавҷам кам намебояд гирифт

ناتوانیهای موجم کم نمی‌باید گرفت

Рӯ ба нохун мекунад баҳр аз тапиданҳои ман

رو به ناخن می‌کند بحر از تپیدنهای من

Яксар мӯем тиҳӣ азгриаҳ натавон ёфтан

یکسر مویم تهی ازگریه نتوان یافتن

Чашмӣ ва ашкӣаст ҳамчун шамъи сар то пои ман

چشمی و ‌اشکی است همچون شمع‌ سر تا پای من

Гоҳи ашки яъси вгоҳии нола урён ме шавад

گاه اشک یأس وگاهی ناله عریان می‌شود

Халъати дил дар чаҳ кӯтоҳии сет бар болои ман

خلعت دل در چه‌کوتاهی ‌ست بر بالای من

Шабнами ваҳшати камӣни улфати параст ранг нест

شبنم وحشت‌کمین الفت‌پرست رنگ نیست

Чашмакӣ дорад парии дрксўти минои ман

چشمکی دارد پری درکسوت مینای من

Бскаҳи ҷавлонгоҳи шавқами изтироб олӯда аст

بسکه جولانگاه شوقم اضطراب آلوده است

Ҷода яксар мавҷ сайлобаст дар саҳрои ман

جاده یکسر موج سیلابست در صحرای من

Соя дар даштӣ ки сад маҳмил таманно ме кашад

سایه در دشتی‌که صد محمل تمنا می‌کشد

Май рӯм аз хеш ва умедӣ надорам вои ман

می‌روم از خویش و امیدی ندارم وای من

Сайри дайру каъба ҷуз оворагеҳоем нахост

سیر دیر و کعبه جز آوارگیهایم نخواست

Шуд ҳавогир аз фишори ин маконҳо ҷои ман

شد هواگیر از فشار این مکانها جای من

Берахт ойӣна нашав ва нмогм карду сӯхт

بی‌رخت آیینهٔ نشو و نماگم‌کرد و سوخت

Чун нигаҳ дар пардаи шаб , рӯзи нопидои ман

چون نگه در پردهٔ شب‌، روز ناپیدای من

Саркашиданҳои ашкам , ғофил аз аҷзам мабош

سرکشیدنهای اشکم‌، غافل از عجزم مباش

Остон саҷда меороед истиғнои ман

آستان سجده می‌آراید استغنای من

Ғӯта дротш задам чун шамъ ва доғӣ ёфтам

غوطه درآتش زدم چون شمع و داغی یافتم

Ин гуҳар бӯда сети бедили ҳосили дарёии ман

این‌ گهر بوده‌ست بیدل حاصل دریای من