зи шухӣ то қадаҳ мегирад он бедори масти ман

ز شوخی تا قدح می‌گیرد آن بیدار مست من

Ба чинии хона афлок механдад шикасти ман

به چینی خانهٔ افلاک می‌خندد شکست من

Хаёлаши нақши имкон маҳв кард аз сафҳаи шавқам

خیالش نقش امکان محو کرد از صفحهٔ شوقم

Ба сӯрати паии набарди ойӣнаи маънии парасти ман

به صورت‌ پی نبرد آیینهٔ معنی‌پرست من

Чу он оташ ки дӯди хеши доғ ҳасраташ дорад

چو آن آتش که دود خویش داغ حسرتش دارد

Нигарадед аз заъифии сояи ман зери дасти ман

نگردید از ضعیفی سایهٔ من زیر دست من

Ба назми офият дар фитнаи зор кишвар ҳастӣ

به نظم عافیت در فتنه‌زار کشور هستی

Лабу чашмии сетгар мақдӯр бошад банду басти ман

لب و چشمی‌ست‌ گر مقدور باشد بند و بست من

Ба таҳқиқи адами афтодам ва дар худ назар кардам

به تحقیق عدم افتادم و در خود نظر کردم

Гирифт ойӣна низ аз имтиёз нест ҳаст ман

گرفت آیینه نیز از امتیاز نیست هست من

Ба ҳар ҷои пои биФшрдми зи ваҳшати сарфа кам барадам

به هر جا پا بیفشردم ز وحشت صرفه‌ کم بردم

Нигин наҚишм , кушоди бол ва пар дорад нишаст ман

نگین نقشم‌،‌ گشاد بال و پر دارد نشست من

Ба ранги ғунчаи лабрези баҳори офатами бедил

به رنگ غنچه لبریز بهار آفتم بیدل

Нафасгар мекашам меояд овози шикасти ман

نفس‌ گر می‌کشم می‌آید آواز شکست من