Зини шукр ки то кӯй ту шуд роҳбари ман

زین شکر که تا کوی تو شد راهبر من

Чун обила дар пой ман афтод срмн

چون آبله در پای من افتاد سرمن

Минои сиришкам май савдоӣ ки дорад

مینای سرشکم می سودای که دارد

Умрии сет парӣ мечакад аз чашмтар ман

عمری‌ست پری می‌چکد از چشم تر من

Чун сбҳаҳу зуннори гусастан чаҳ хаёл аст

چون سبحه و زنار گسستن چه خیال است

Бар решаи танидаи сети ҳуҷуми самари ман

بر ریشه تنیده‌ست هجوم ثمر من

Номӯси дилами дрграҳи забти нФсҳост

ناموس دلم درگرهٔ ضبط نفسهاست

Ашкастгар аз ришта барояд гуҳари ман

اشک است‌ گر از رشته برآید گهر من

Ойӣнаи таҳқиқи шикастам чаҳ тавон кард

آیینهٔ تحقیق شکستم چه توان‌ کرد

Дар зулф ту ошуфт чу мижгони назари ман

در زلف تو آشفت چو مژگان نظر من

Чинӣ ба сифедӣ накушуд зулмати мӯяш

چینی به سفیدی نکشد ظلمت مویش

Шомами шбхўн буд ки зад бар саҳари ман

شامم شبخون بود که زد بر سحر من

То ҷавҳар ойӣнаам аз пардаи буруни рехт

تا جوهر آیینه‌ام از پرده برون ریخت

Айби ҳамаи каси гашти ниҳон дар ҳунари ман

عیب همه‌ کس‌ گشت نهان در هنر من

Хурсандии табъ аз ҳамаи иқбол баланд аст

خرسندی طبع از همه اقبال بلند است

Чун май зи димоғии сети фалаки паии сипари ман

چون می ز دماغی‌ست فلک پی سپر من

Урёнӣам ойӣна таҳқиқ надорад

عریانی‌ام آیینهٔ تحقیق ندارد

Ранги ту магари ҷомаи براردи зибри ман

رنگ تو مگر جامه برآرد زبر من

Ман худ ба хаёлаши хабар аз хеш надорам

من خود به‌خیالش خبر از خویش ندارم

То дар чаҳ хаёласт зи ман бихбри ман

تا در چه خیالست ز من بیخبر من

Гуфтанд ба дилдор ки дорад ғами ишқат ?

گفتند به دلدار که دارد غم عشقت‌؟

Фармуд ҳамон бедил бепоу сари ман

فرمود همان بیدل بی پا و سر من