Дарин водӣ ки меёбад суроғи эътибори ман

درین وادی که می‌یابد سراغ اعتبار من

Магар ойӣна гардад хок то бинии ғубори ман

مگر آیینه ‌گردد خاک تا بینی غبار من

Куҷои боли вчаҳи тоқат то занами лофи проФшонӣ

کجا بال وچه طاقت تا زنم لاف پرافشانی

Нафас дар хиҷлати изҳор кам дорад шарори ман

نفس در خجلت اظهار کم دارد شرار من

зи сози муддао чун сбҳаҳи ҷуз кулуфт наме болад

ز ساز مدعا چون سبحه جز کلفت نمی‌بالد

Ба ҷои нағма яксар уқдаи парвардаи сети тори ман

به‌جای نغمه یکسر عقده پرورده‌ست تار من

Ба ин оташ ки дил дар миҷмари доғ вафо дорад

به‌این آتش که دل در مجمر داغ وفا دارد

Чаҳ имконаст гардад шамъи хомаш бар мазори ман

چه امکانست گردد شمع خامش بر مزار من

Дарин ибрат саро бигзор маҳви чашми ҳайронам

درین عبرت سرا بگذار محو چشم حیرانم

Мабод аз бастани мижгон гиреҳ уфтад ба кори ман

مباد از بستن مژگان گره افتد به کار من

Фанои муштоқам аммо сахт бе сармояи оҳангам

فنا مشتاقم اما سخت بی‌سرمایه آهنگم

Фалак чун санг бар дӯши шарари бастаи сети бори ман

فلک چون سنگ بر دوش شرر بسته‌ست بار من

Чу он шамъӣ ки партав дар шабистон адам дорад

چو آن شمعی‌که پرتو در شبستان عدم دارد

Сифедӣ кард роҳи зиндагӣ дар интизори ман

سفیدی ‌کرد راه زندگی در انتظار من

Надорад ҳастӣам ғайри азъдми мстқблу мозӣ

ندارد هستی‌ام غیر ازعدم مستقبل و ماضی

Чу дарё ҳар тараф дар хок май ғлтди канори ман

چو دریا هر طرف در خاک می‌غلتد کنار من

Нигоҳи ибрат аз ҳар нақши по бо серума ме ҷӯшад

نگاه عبرت از هر نقش پا با سرمه می‌جوشد

Ту ҳам ойӣна равшан кун зи вазъи хоксори ман

تو هم آیینه روشن کن ز وضع خاکسار من

Ба сад тимсоли ранги рафтаи истиқбол ман дорад

به صد تمثال رنگ رفته استقبال من دارد

Ба ҳар ҷо май рӯм ойӣна мегардад дучори ман

به هر جا می‌روم آیینه می‌گردد دچار من

Чу шабнами икдўи дами фурсати камӣни ваҳшатами бедил

چو شبنم یکدو دم فرصت‌ کمین وحشتم بیدل

Неам гавҳар ки худдорӣ тавонад шуд ҳисори ман

نی‌ام ‌گوهر که خودداری تواند شد حصار من