Аз мо паёми васл тиҳӣ кард ҷои мо

از ما پیام وصل تهی‌کرد جای ما

Охир ба мо расед зи ҷонони дуои мо

آخر به ما رسید ز جانان دعای ما

Мавҷи гуҳари хиҷолати ҷавлони куҷои барад

موج‌گهر خجالت جولان‌کجا برد

Аз саъии норасо ба сар афтод пои мо

از سعی نارسا به سر افتاد پای ما

Бо ?наргаст чаҳ арзи таманнои дҳдксӣ

با نرگست چه عرض تمنا دهدکسی

Дидеми серумае ки нигаҳ шуд садои мо

دیدیم سرمه‌ای‌که نگه شد صدای ما

Домони нозат аз чаҳ тағофул шикаста анд

دامان نازت از چه تغافل شکسته‌اند

Каз мо параст оина бе сафои мо

کز ما پر است آینهٔ بی‌صفای ما

Сармояи ҳубоб ба ғайр аз муҳӣт чист

سرمایهٔ حباب به غیر از محیط چیست

Оби тўоби моу ҳавояти ҳавои мо

آب توآب ما و هوایت هوای ما

Паҳлуи тиҳӣ намӯдан дарёст сози мавҷ

پهلو تهی نمودن دریاست ساز موج

Худро дамии зи худ бадари ор аз барои мо

خود را  دمی ز خود بدر آر از برای ما

Ворастааи таъаллуқи зуннор ва сбҳаҳ ем

وارستهٔ تعلق زنار و سبحه‌ایم

Найранги ин ду ришта надузад қабои мо

نیرنگ این دو رشته ندوزد قبای ما

Барҷаста нест пилаи мизони хомшӣ

برجسته نیست پلهٔ میزان خامشی

Ёрб ба санг серума насанҷӣ садои мо

یارب به سنگ سرمه نسنجی صدای ما

Ҳарф тамаъ мабод бурун ояд аз либос

حرف طمع مباد برون آید از لباس

Матлаб ба хирқа дӯхт суоли гадои мо

مطلب به خرقه دوخت سئوال‌گدای ما

Гавҳари ҳамон бурун муҳӣтаст дрмҳит

گوهر همان برون محیط است درمحیط

Бо мо чаҳ мекунад дил аз мо ҷудои мо

با ما چه می‌کند دل از ما جدای ما

Бедил ба вазъи халқ маҳоласт зистан

بیدل به وضع خلق محال است زیستن

Бегонагӣ агар нашавад ошнои мо

بیگانگی اگر نشود آشنای ما